II SAB/Lu 48/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Stażysta Paulina Gąsławska, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządoweg Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej usług opiekuńczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie W skardze z dnia 17 maja 2010 r. T. W. zarzuciła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 1 kwietnia 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej z uwagi na fakt rozpoznania przedmiotowego wniosku w dniu [...] czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny. W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Niewątpliwe więc jest, że przepis ten ma zastosowanie, jeśli organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż, jak wynika z akt administracyjnych, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych, rozpoznając w ten sposób przedmiotowy wniosek T. W. Zatem bezczynność organu ustała w dniu [...] czerwca 2010 r., a więc przed datą orzekania przez sąd. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że organ, którego bezczynność została zaskarżona, nie załatwił sprawy w miesięcznym terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Wynika to z zestawienia daty wpływu sprawy do tego organu (1 kwietnia 2010 r.) z datą załatwienia sprawy przez wydanie decyzji ([...] czerwca 2010 r.). Niewątpliwe wiec jest, że sprawa została załatwiona po upływie miesiąca od daty wpływu. Organ odwoławczy pozostawał zatem w bezczynności, jednakże stan ten ustał w dniu [...] czerwca 2010 r., kiedy to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wydało decyzję załatwiającą sprawę przed tym organem. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2 cytowanego przepisu. Załatwienie sprawy przez wydanie decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność i uzasadnia umorzenie tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – Lex nr 463487). Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.