II SAB/Lu 480/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. K. K. złożył skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. W piśmie z dnia 25 listopada 2014 r. skarżący wyjaśnił, że nie wnosił zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność Wojewody w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Zażądał ponadto wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L. K. pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., w przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia. W związku z tym, że skarżący nie złożył zażalenia na bezczynność Wojewody , a tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalna. Nie zachodziły podstawy do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L. K. pozwolenia na budowę. W myśl art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Oznacza to, że ochrona tymczasowa polegająca na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest aktualna do dnia zakończenia postępowania sądowego w pierwszej instancji. Wydane w niniejszej sprawie rozstrzygniecie odrzucające skargę wykluczało zatem możliwość rozpoznania przez sąd pierwszej instancji wniosku o wstrzymanie wykonania wyżej wskazanej decyzji. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.