II SAB/Lu 489/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia WSA Jacek Czaja,, Protokolant Asystent sędziego Kazimierz Marszałek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi P. G. - redaktora naczelnego dziennika na bezczynność Zarządu Okręgowy w przedmiocie udzielenia informacji prasowej oddala skargę. P. G. – redaktor naczelny dziennika "Ł." wniósł w dniu 18 listopada 2014r. (data wpływu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego P. w C. polegającą na nierozpoznaniu wniosku dziennikarza dziennika "Ł." – K. M. z dnia 7 października 2014r. o udzielenie informacji prasowej. Skarżący wskazał, że wniosek obejmował żądanie przesłania przesyłką pocztową kopii (bądź pocztą mailową skanów) protokołów i podjętych uchwał z posiedzeń Zarządu Okręgowego P. odbytych w 2014r. Z uwagi na to, że objęte wnioskiem informacje prasowe miały jednocześnie charakter informacji publicznej, organ powinien podjąć czynności w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (co wynika z art. 3a ustawy – Prawo prasowe), mimo to organ nie udzielił żadnej odpowiedzi na wniosek. W odpowiedzi na skargę Zarząd Okręgowy P. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że pismem z dnia 20 października 2014r. zwrócił się do wnioskodawcy tj. K. M. o przedstawienie dokumentów potwierdzających, że jest on dziennikarzem, a więc "prasą", jednak odpowiedzi nie uzyskał. W konsekwencji organ uznał, że nie jest uprawniony do udzielenia informacji prasowej podmiotowi, który nie wykazał, że jest "prasą". Organ wyjaśnił również, że w tym samym piśmie poinformował jednocześnie wnioskodawcę o możliwości zapoznania się z informacjami objętymi wnioskiem z dnia 7 października 2014r. w ustalonym terminie. Podniósł również, że udzielenie informacji wymagało dokonania anonimizacji i związanego z nią nakładu pracy, a zatem udzielenie natychmiastowej odpowiedzi nie było możliwe, tym bardziej, że Zarząd Okręgowy zbiera się tylko raz w miesiącu. Organ podniósł również, że o swojej działalności na bieżąco informuje na stronie internetowej oraz w lokalnej prasie. W tej sytuacji, w przekonaniu organu, nie można mu zarzucić bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Wniosek z dnia 7 października 2014r. został złożony na podstawie art. 4 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. - Prawo prasowe (Dz.U. z 1984r., Nr 5, poz. 24 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", a więc dotyczył informacji prasowej. Z żądaniem udzielenia takiej informacji może wystąpić tylko "prasa", która – zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy - obejmuje zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością dziennikarską. Osobami takimi są dziennikarze, redaktorzy i redaktorzy naczelni (art. 7 ust. 2 pkt 5 - 7). Ustawa w art. 7 ust. 2 pkt 5 określa, że dziennikarzem jest osoba zajmująca się redagowaniem, tworzeniem lub przygotowywaniem materiałów prasowych, pozostająca w stosunku pracy z redakcją albo zajmująca się taką działalnością na rzecz i z upoważnienia redakcji. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 stycznia 2013r., I OSK 3126/12 stwierdził przy tym, że "dla redakcji pracownikami, w rozumieniu art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a"., będą dziennikarze, których teksty redakcja publikuje, niezależnie od tego, czy są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, czy pracują dla niej na podstawie umów o dzieło czy zleceń". Sąd wyjaśnił bowiem, że "redaktor naczelny, jako osoba mająca uprawnienia do decydowania o całokształcie działalności redakcji, reprezentuje ją w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Oznacza to, że może on także umocować do działania w swym imieniu osobę fizyczną wykonującą zawód dziennikarza, którego teksty redakcja publikuje." Z powyższego wynika, że skuteczne złożenie wniosku o udzielenie informacji prasowej możliwe jest wyłącznie przez dziennikarza, który jest zatrudniony przez właściwą redakcję (będącą zespołem ludzi) na podstawie umowy o pracę bądź innej umowy cywilnoprawnej, z której wynika upoważnienie do działania w imieniu prasy. W sprawie niniejszej z wnioskiem o udostępnienie informacji prasowej wystąpił natomiast K. M., który pomimo wezwania przez organ, nie wykazał, by z redakcją dziennika "Ł." łączyła go jakakolwiek umowa zobowiązująca do wykonywania czynności dziennikarskich na rzecz tego dziennika, w tym do występowania w imieniu tego dziennika z wnioskami o udzielenie informacji prasowej. Również redaktor naczelny tego dziennika – skarżący P. G. w toku postępowania przed Sądem, nie przedstawił stosownych dokumentów potwierdzających, że K. M. jest umocowany do działania na rzecz dziennika "Ł.". W sytuacji występującej w sprawie brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że wniosek z dnia 7 października 2014r. o udzielenie informacji prasowej pochodził od prasy, tym samym brak jest podstaw do uznania, że organ miał obowiązek wniosek ten załatwić w ustawowy sposób, a w konsekwencji organowi nie można zarzucić bezczynności. Z bezczynnością mamy bowiem do czynienia tylko wówczas, gdy organ nie podejmuje odpowiednich działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87). Poza zakresem niniejszej sprawy pozostaje natomiast kwestia ewentualnej bezczynności organu polegającej na nierozpoznaniu tego wniosku w trybie ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198), jako pochodzącego nie od prasy, lecz od osoby fizycznej (K. M.), o ile organ uznałby, że informacje objęte wnioskiem stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 tej ustawy. Z powyższych względów Sąd - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - oddalił skargę.