II SAB/Lu 49/05
PostanowienieWSA w Lublinie2005-09-13
Skład orzekający: Maciej Kierek, Ewa Ibrom, Jerzy Stelmasiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest dopuszczalna bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, w sytuacji gdy nie przysługuje zażalenie na bezczynność tego organu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Ponieważ zażalenie na bezczynność SKO nie przysługuje, skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Niewykonanie tego obowiązku skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
J. S. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), zarzucając mu nierozpoznanie odwołania od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w ustawowym terminie. Skarżący podniósł również zarzut wadliwości decyzji organu pierwszej instancji. Sąd administracyjny rozpoznał skargę i postanowił ją odrzucić.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Ref. Małgorzata Poniatowska-Furmaga, po rozpoznaniu w dniu 13 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie: nie rozpoznania odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego podnosząc, że organ ten nie rozpoznał w ustawowym miesięcznym terminie jego odwołania od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] stycznia 2005r., Nr MOPS. [...] przyznającej mu zasiłek celowy w kwocie 60zł z przeznaczeniem na pokrycie kosztów przejazdu do Powiatowej Przychodni Specjalistycznej w K., bowiem od złożenia odwołania minęło ponad 3 miesiące.
Skarżący podniósł również, że decyzja organu I instancji została wydana przez E.O., która w tym czasie nie posiadała upoważnienia Burmistrza .
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skargę do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Jeżeli jednak ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia skargę do sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. (art.52§3)
W sprawie skargi na bezczynność organu - zgodnie z art.37§1 kpa- takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które powinno być wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W stosunku do samorządowych kolegiów odwoławczych brak jest jednak organów administracyjnych wyższego stopnia, dlatego na ich bezczynność nie przysługuje zażalenie, o którym mowa w art. 37§1kpa.
Skoro zatem skarżącemu nie przysługiwał środek zaskarżenia na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego , to z mocy art. 52§3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi miał on obowiązek przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy nie wynika, by J. S. dokonał takiego wezwania.
Z powyższych względów, Sąd stwierdzając, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art.52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1pkt. 6 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło