II SAB/Lu 49/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Maciej Kierek, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 8 czerwca 2007 r. o przyznanie świadczenia na leczenie lub żywność p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. przyznać [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług. W dniu 27 lipca 2007 r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 8 czerwca 2007 r. o przyznanie świadczenia na leczenie lub żywność. Do skargi M. W. dołączył kopie zażaleń z dnia 9 lipca 2007 r. i z dnia 19 lipca 2007 r. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie niezałatwienia powołanego wyżej wniosku z dnia 8 czerwca 2007 r., które zostały skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że decyzją z dnia 3 sierpnia 2007 r. nr [...] przyznany został skarżącemu zasiłek celowy w wysokości 170 zł z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb bytowych wymienionych we wnioskach z dnia 8 czerwca 2007 r., z dnia 14 czerwca 2007 r., z dnia 15 czerwca 2007 r. oraz z dnia 3 lipca 2007 r. Na rozprawie przed Sądem w dniu 29 listopada 2007 r. ustanowiony w ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu pełnomocnik M. W. – adwokat A. S. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "ustawa") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., I SAB 201/99, niepubl.). W takim przypadku sąd powinien umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym sąd zobligowany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 317-318). Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż decyzją z dnia 3 sierpnia 2007 r. nr [...] wydaną przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z upoważnienia Wójta Gminy, przyznany został skarżącemu M. W. zasiłek celowy w wysokości 170 zł z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb bytowych wymienionych we wnioskach z dnia 8 czerwca 2007 r., z dnia 14 czerwca 2007 r., z dnia 15 czerwca 2007 r. oraz z dnia 3 lipca 2007 r. Oznacza to, iż po wniesieniu przez M. W. skargi do Sądu na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 8 czerwca 2007 r. o przyznanie świadczenia na leczenie lub żywność, organ ten wydał rozstrzygnięcie w tej sprawie, przyznając skarżącemu wnioskowaną pomoc. Tym samym organ administracji – mimo pozostawania w zwłoce – przestał tkwić w bezczynności, a postępowanie w niniejszej sprawie, dotyczącej bezczynności tego organu, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 3 ustawy. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy oraz § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm.).