II SAB/Lu 492/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie sprostowania omyłki – w zakresie dopuszczalności skargi postanawia: odrzucić skargę. W skardze z dnia 28 października [...] r. skarżąca R. O. zarzuciła przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie– w przedmiocie sprostowania omyłki w prowadzonej przez organ sprawie. Jako podstawę skargi skarżąca wskazała przepisy art. 3 § 2 pkt 8, art. 54 § 1-3 oraz art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi skarżąca wyjaśniła, że pismem z dnia 15 października [...] r. nr [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie ustalił i potwierdził zaistnienie omyłki odnośnie daty wygaśnięcia pełnomocnictwa, jakiego skarżąca udzieliła synowi D. O. w załatwianej sprawie w dniu 15 grudnia [...] r. i milczy co do jej sprostowania z urzędu. Dlatego skarżąca złożyła wniosek z dnia 23 października [...] r. w tym zakresie, a w dniu 24 października [...] r. złożyła pismo w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa w tym zakresie. Brak sprostowania powoduje istnienie co najmniej od dnia 15 października [...] r. stanu przewlekłości w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Dlatego skarżąca wniosła o podjęcie wszystkich stosownych czynności określonych w art. 54 § 1-3 p.p.s.a. (przez organ) oraz określonych w art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a. (przez rozpoznający sprawę Sąd), prowadzących do dokonania sprostowania omyłki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie Filia wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w prowadzonych sprawach skarżącej występował jako jej pełnomocnik D. O. Pełnomocnictwo wynikało z treści pisma skarżącej z dnia 15 grudnia [...] r., w którym skarżąca poinformowała organ, że upoważniła D. O. "o pomoc we wszelkich załatwieniach w F-5" (k. 1 akt administracyjnych). W zawiadomieniu skierowanym do skarżącej z dnia 4 lipca [...] r. organ poinformował, że na podstawie art. 10 k.p.a. zarówno skarżąca, jaki i jej pełnomocnik mogą zapoznać się i wypowiedzieć co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji. W dalszej korespondencji ze skarżącą organ wyjaśnił, że pełnomocnictwo D. O. istotnie wygasło w dniu 4 marca [...] r., przepraszając za zaistniała omyłkę. Tymczasem skarżąca oczekuje wydania postanowienia w sprawie w myśl art. 113 § 1 k.p.a. W piśmie skierowanym do skarżącej z dnia z dnia 20 listopada [...] r. znak: [...] organ poinformował skarżącą, że korespondencja z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia 19 września [...] r. znak: [...], która została do strony skierowana, nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Jest to pismo urzędowe stanowiące wyłącznie odpowiedź na kwestie pisemnie formułowane przez skarżącą. Korespondencja przesyłana do skarżącej była do niej kierowana jako strony postępowania, a nie do jej pełnomocnika, w związku z czym zaistniałe niedopatrzenie w kwestii daty wygaśnięcia udzielonego przez nią pełnomocnictwa nie wpłynęło na bieg sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli sądu, a zatem czy skarga jest w ogóle dopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie zaś do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi – jak wynika z jej treści – skarżąca uczyniła przewlekłość postępowania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie odnośnie jej żądania dotyczącego sprostowania omyłki zawartego w piśmie organu z dnia 19 września [...] r. (nr [...]), w którym poinformowano skarżącą, że jej pismo odwołujące pełnomocnictwo udzielone jej synowi wpłynęło do organu w dniu 28 sierpnia [...] r. Kolejnym zaś pismem z dnia 15 października [...] r. (nr [...]) skierowanym do skarżącej, organ wyjaśnił, że istotnie udzielone jej synowi upoważnienie (pełnomocnictwo) do działania w sprawie w jej imieniu zostało przez skarżącą odwołane w dniu 4 marca [...] r. (k. 4 i 5 akt administracyjnych). W takich okolicznościach faktycznych należy stwierdzić, że skarga jest niedopuszczalna. Jak wyżej wskazano, zaskarżenie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Z przepisu art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z. późn zm., dalej jako "k.p.a.") jasno wynika, że organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Dotyczy to również postanowień (art. 126 k.p.a.). Przepisy te nie mają jednak w okolicznościach tej sprawy w ogóle zastosowania, gdyż pisemne odpowiedzi organu udzielone skarżącej w dniach 19 września [...] r. i 15 października [...] r. nie stanowią ani decyzji, ani postanowienia, są zaś pismami o charakterze informacyjnym. Natomiast użyty w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. zwrot "inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" wskazuje, że przepisem tym objęte są akty lub czynności inne niż decyzje i postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie lub rozstrzygające istotę sprawy oraz wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Nie oznacza to, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej mieszczące się w dyspozycji tego przepisu mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, gdy nie kształtują nowych stosunków prawnych i pozbawione są władczych elementów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września [...], sygn. akt I OSK 1716/11). W konsekwencji należy stwierdzić, że zawarta w piśmie organu – które miało czysto informacyjny charakter – omyłka odnośnie daty wygaśnięcia pełnomocnictwa syna skarżącej do występowania w prowadzonej przez organ sprawie w charakterze jej pełnomocnika, nie mieści się w pojęciu aktów lub czynności administracji publicznej podlegających kognicji sądu administracyjnego. Z przytoczonych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w postanowieniu.