II SAB/Lu 50/06

PostanowienieWSA w Lublinie2007-01-17

Skład orzekający: Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione na podstawie art. 37 § 1 kpa w sytuacji bezczynności organu niższej instancji w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej jest środkiem zaskarżenia podlegającym kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Zażalenie wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na podstawie art. 37 kpa nie jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art. 141-144 kpa. Jest to jedynie środek dyscyplinujący organ pozostający w zwłoce. Orzeczenie organu administracyjnego wydane po rozpoznaniu takiego zażalenia nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a w konsekwencji nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
M. W. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które nie rozpoznało w terminie jego zażalenia na niezałatwienie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wniosku w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej. Sąd administracyjny rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę Przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) ściśle określa zakres kognicji sądu administracyjnego. M. W. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na tym, że organ ten nie rozpoznał w terminie przewidzianym w art. 35 kpa jego zażalenia wniesionego zgodnie z art. 37§1 kpa na niezałatwienie przez organ niższy tj. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej jego wniosku w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej. Sąd zważył, co następuje: Zażalenie wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37kpa nie jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art.141-144kpa. Jest to jedynie środek dyscyplinujący organ pozostający w zwłoce, dlatego orzeczenie organu administracyjnego wydane po rozpoznaniu takiego zażalenia nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a w konsekwencji nie należy do kategorii aktów, o których mowa w powołanym art.3 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z powyższych względów skarga w niniejszej sprawie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58§1pkt.6 cyt. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło