II SAB/Lu 50/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 18 maja 2009 r. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku z dnia 23 kwietnia 2009 r. o przedłużenie usług opiekuńczych (przyznanych decyzją z dnia [...] r. na wniosek z dnia 30 września 2008 r.). W odpowiedzi na skargę działający z upoważnienia Wójta Gminy Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ wyjaśnił, przedstawiając jednocześnie przebieg postępowania, iż w dniu 21 maja 2009 r. wpłynęło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] uznające za nieuzasadnione zażalenie T. W. na bezczynność organu I instancji polegającej na niezałatwieniu w terminie sprawy z wniosku z dnia 30 września 2008 r. W dniu [...] r. została wydana przez organ I instancji decyzja nr [...] o przyznaniu zasiłku okresowego z przeznaczeniem na dofinansowanie pomocy do palenia w piecu, decyzja nr [...] o przyznaniu zasiłku okresowego z przeznaczeniem na usługi opiekuńcze oraz decyzja nr [...] o przyznaniu pomocy w formie usług opiekuńczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powołanej dalej jako "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w § 2 pkt 1 – 4 powołanego przepisu, tj. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kontrola sądu dotyczy niepodejmowania przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, czyli sytuacji, gdy mimo ciążącego obowiązku, organ nie wydał w określonym przez prawo terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął właściwych czynności. W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w czasie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (zob. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 196). W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, natomiast w razie wydania decyzji po wniesieniu skargi, przed rozpoznaniem jej przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. IV SAB 14/86, ONSA 1987, nr 1, poz. 7, zachowujące nadal aktualność, także postanowienie WSA w Olsztynie z 31 sierpnia 2006 r., sygn. I SAB/Ol 3/06, LEX nr 237485). Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] r., nr [...] Wójt Gminy rozpatrzył żądanie skarżącej zawarte we wniosku z dnia 23 kwietnia 2009 r., przyznając pomoc w formie usług opiekuńczych. W związku z powyższym należy wskazać, iż przedmiotowy wniosek skarżącej o przyznanie usług opiekuńczych został rozpoznany w formie przewidzianej prawem. Jeżeli zaś w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 ppsa. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte. Mając powyższe na uwadze, postępowanie jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 161 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.