II SAB/Lu 50/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia [...] r. (data wpływu [...] r.) w trybie art. 155 k.p.a. w odniesieniu do decyzji dotyczącej pomocy na dożywianie oddala skargę. W dniu 8 czerwca 2010 r. T. W. złożyła skargę do Sądu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. polegającą na nierozpoznaniu jej skargi z dnia 29 maja 2008 r., która wpłynęła do organu w dniu 2 lipca 2008 r., w trybie art. 155 k.p.a., dotyczącej decyzji w przedmiocie pomocy na dożywianie. Skarżąca zarzuciła organowi błędne rozpoznanie jej pisma, wniesionego na podstawie art. 235 k.p.a., jako wniosek o wznowienie postępowania, zamiast jako wniosek o zmianę decyzji ostatecznej w myśl art. 155 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie, podnosząc, iż skarga jest niezasadna. Kolegium wyjaśniło, że po zapoznaniu się na posiedzeniu w dniu 5 maja 2010 r. z prawomocnym wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 24 marca 2009 r., II SA/Lu 809/08 oraz wyrokiem NSA z dnia 30 grudnia 2009 r., I OSK 1050/09, a także z aktami sprawy nr [...] i treścią skargi T. W. z dnia 29 maja 2008 r., postanowiło wezwać skarżącą na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia skargi. Pismem z dnia 5 maja 2010 r., nr [...], Kolegium wezwało stronę do jednoznacznego sprecyzowania, czy wskazane wyżej pismo, wniesione w trybie art. 235 k.p.a., zawiera żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z dnia 29 lutego 2008 r., nr [...], czy też stwierdzenia nieważności tejże decyzji i w zależności od treści żądania wniosku wezwało również do wskazania podstawy wznowienia oraz daty powzięcia informacji o istnieniu tej podstawy lub podstawy stwierdzenie nieważności decyzji. Organ poinformował również stronę, że powyższe braki należy uzupełnić w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. Powyższe pismo Kolegium doręczono T. W. w dniu 12 maja 2010 r., a pismo, stanowiące odpowiedź na wezwanie, datowane na 13 maja 2010 r. zostało złożone w organie w dniu 21 maja 2010 r., a więc z uchybieniem zakreślonego terminu. W piśmie tym strona nie wyjaśniła, czy żąda wznowienia postępowania czy stwierdzenia nieważności powołanej decyzji Kolegium. W związku z tym, pismem z dnia 25 maja 2010 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. poinformowało stronę, iż jej skarga z dnia 29 maja 2008 r. została pozostawiona bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "ustawa", kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a więc również wtedy, gdy organ winien był wydać w sprawie decyzję administracyjną. Kontrola ta, w myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) polega na badaniu zgodności działania organu z prawem. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, iż organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz. 87). Stosownie do art. 149 ustawy sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że sąd powinien skargę na bezczynność organu oddalić, jeżeli stwierdzi, że wbrew twierdzeniom skarżącego organ nie pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżąca w dniu 2 lipca 2008 r. złożyła w organie datowane na 29 maja 2008 r. pismo, nazwane "skargą". Pismo to, jak wynika z jego treści, zostało wniesione w związku z doręczeniem skarżącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 29 lutego 2008 r., nr [...], i stanowi skargę w trybie art. 235 k.p.a. (k. 7 akt adm.). W świetle art. 235 § 1 k.p.a. skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja administracyjna, uważa się w zależności od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu. W ocenie Sądu treść wskazanej "skargi" złożonej w Kolegium w dniu 2 lipca 2008 r. nie pozwalała na jednoznaczne ustalenie zawartego w niej żądania. Wprawdzie "skarga" ta zawierała szereg zarzutów dotyczących wskazanej decyzji z dnia 29 lutego 2008 r. oraz innych decyzji Kolegium, a także był w niej sformułowany wniosek o "niezwłoczne obligatoryjne wykonanie czynności procesowej, która skutecznie spowoduje przyznanie świadczenia godnego człowieka i zgodnego z prawem", jednakże nie ulega wątpliwości, iż nie zawierała ona wyraźnego wskazania przez skarżącą jednego z nadzwyczajnych trybów weryfikacji ostatecznej decyzji Kolegium. W tej sytuacji zasadnie pismem z dnia 5 maja 2010 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wezwało skarżącą do wskazania żądania zawartego w jej piśmie, to jest w szczególności do wyjaśnienia, czy pismo to, wniesione w trybie art. 235 k.p.a., zawiera żądanie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z dnia 29 lutego 2008 r., nr [...] lub też stwierdzenia nieważności tejże decyzji i w zależności od treści żądania skarżącej wezwało ją również do wskazania podstawy wznowienia oraz daty powzięcia informacji o istnieniu tej podstawy lub podstawy stwierdzenie nieważności decyzji – na podstawie art. 64 § 2 w związku z art. 235 k.p.a. W myśl bowiem art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymogom (niż wskazanie adresu wnoszącego podanie) ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia tych braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Skarga wniesiona w trybie art. 235 k.p.a. winna zaś zawierać precyzyjnie określone żądanie wznowienia postępowania lub żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu bądź też z treści tej skargi winno wynikać w sposób niebudzący wątpliwości, jakie jest żądanie wnoszącego skargę. W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, iż pismo Kolegium z dnia 5 maja 2010 r., nr [...], wzywające T. W. do wskazania żądania zawartego w jej piśmie z dnia 2 lipca 2008 r., zostało doręczone skarżącej w dniu 12 maja 2010 r. (k. 44 akt adm.). Wskazane pismo Kolegium zawierało pouczenie, iż nieusunięcie tych braków w terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Poza sporem pozostaje również, iż pismo skarżącej, stanowiące odpowiedź na powyższe wezwanie, datowane na 13 maja 2010 r. zostało złożone w organie dopiero w dniu 21 maja 2010 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu, określonego w powołanym art. 64 § 2 k.p.a. Nie ulega zatem wątpliwości, iż wobec nieusunięcia przez skarżącą braków "skargi" złożonej w Kolegium w dniu 2 lipca 2008 r. w terminie określonym w art. 64 § 2 k.p.a., pismo to należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie powołanego przepisu. Od negatywnych skutków uchybienia terminu skarżąca mogła bronić się, wnosząc prośbę o przywrócenie terminu (art. 58 § 1 k.p.a.). Z akt administracyjnych sprawy nie wynika jednak, by skarżąca taki wniosek składała w toku postępowania administracyjnego. W tej sytuacji nie można zatem zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L., iż w dacie wniesienia skargi do Sądu w niniejszej sprawie pozostawało w bezczynności, gdyż nie rozpoznało skargi T. W. z dnia 29 maja 2008 r. (złożonej w organie w dniu 2 lipca 2008 r.), wniesionej w trybie art. 235 k.p.a., dotyczącej decyzji Kolegium z dnia 29 lutego 2008 r., nr [...]. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy skargę oddalił.