II SAB/Lu 50/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie żądania interwencji w zakresie wysokiego poziomu wód gruntowych postanawia odrzucić skargę. M. P. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie żądania interwencji w zakresie wysokiego poziomu wód gruntowych w B. przy ul. [...]. Wskazał, że Wójt lekceważy jego sygnały dotyczące zalewania piwnic w budynkach usytuowanych przy tej ulicy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i opisał przebieg korespondencji ze skarżącym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP; art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2023 r. poz. 1364 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej, w tym decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. pozwala również na zaskarżenie bezczynności organu, jeśli miał on zająć stanowisko w jednej z form prawnych określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Ponadto ustawodawca przewidział możliwość zaskarżenia bezczynności w sprawach dotyczących innych iż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.). Z powyższych regulacji wynika, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżącego działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej; postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty; innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, albo też innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego. Treść skargi wskazuje, że domniemana bezczynność miałaby odnosić się według skarżącego do podjęcia przez organ interwencji w zakresie wysokiego poziomu wód gruntowych w B. przy ul. [...]. W świetle obowiązujących przepisów tak określone żądanie nie wiąże się z wydaniem żadnego aktu czy podjęciem czynności należących do właściwości organów administracji publicznej, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ujmując rzecz wprost, w sprawie "interwencji w zakresie wysokiego poziomu wód gruntowych" organ administracji publicznej nie wydaje żadnego aktu ani nie podejmuje żadnej czynności z zakresu prawa administracyjnego, która mogłaby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Tym samym nie jest również dopuszczalna skarga na bezczynność w tym przedmiocie. Aktywność skarżącego w rozpoznawanej sprawie polegała w istocie na podjęciu działań sygnalizacyjnych w ramach skargi powszechnej (art. 227, art. 228 i art. 229 pkt 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.). Odpowiedź organu na skargę powszechną nie podlega kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieści się w katalogu czynności i aktów poddanych kontroli sądowej. Z tego względu nie jest również dopuszczalna skarga na bezczynność w tym przedmiocie. Powyższe argumenty prowadzą do konkluzji, że sprawa objęta przedmiotową skargą nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.