II SAB/Lu 51/06
WyrokWSA w Lublinie2006-11-14
Skład orzekający: Maciej Kierek, Jerzy Drwal, Krystyna Sidor
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawało w bezczynności w zakresie podjęcia czynności do wznowienia postępowania przez organ pierwszej instancji, jeśli skarżący nie złożył wniosku o wznowienie postępowania, a jedynie pisma sugerujące wyłączenie pracownika organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę na bezczynność organu, uznając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w bezczynności, ponieważ nie toczyło się przed nim postępowanie wznowieniowe dotyczące ostatecznej decyzji. Skarżący nie złożył wniosku o wznowienie postępowania, a jedynie pisma, które nie mogły być traktowane jako taki wniosek, zwłaszcza że dotyczyły one wyłączenia pracownika organu pierwszej instancji, a nie wadliwości samej decyzji w kontekście wznowienia postępowania.Stan faktyczny
Skarżący M. W. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej, zarzucając mu niepodjęcie czynności do wznowienia postępowania przez GOPS. Skarżący powołał się na wniosek o wyłączenie pracownika GOPS z lutego 2006 r. SKO wniosło o oddalenie skargi, twierdząc, że skarżący nie żądał wznowienia postępowania. Decyzja organu pierwszej instancji z marca 2006 r. dotycząca zmiany sposobu realizacji świadczenia stała się ostateczna. SKO odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Stażysta Anna Chmielewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 listopada 2006 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej oddala skargę.
M. W. złożył w dniu 24 sierpnia 2006 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność tegoż Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na "niepodjęciu czynności do wznowienia postępowania przez GOPS dotyczącego decyzji z dnia [...] r. w sprawie [...].
Uzasadniając skargę M. W. podał, że dnia 22 lutego 2006 r. złożono wniosek o wyłączenie pracownika organu GOPS , lecz organ I instancji nie przesłał tego dokumentu do SKO. Skarżący uważa, że obowiązkiem SKO było podjęcie czynności do wznowienia postępowania przez GOPS w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...]., zwłaszcza, że informacje o wyłączeniu pracownika skarżący podawał w pismach składanych w różnych sprawach w czerwcu i lipcu 2006 r. Jako załącznik do skargi wskazał kserokopię pisma T. W. do organu I instancji z dnia 21 lutego 2006 r. zawierającego wniosek o wyłączenie p. L. H. od prowadzenia jej spraw.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podnosząc, że w składanych do tegoż organu pismach M. W. nie żądał wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...]. Nr [...]
Decyzja z dnia [...]. w sprawie [...] Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej dotyczyła zmiany z dniem 1 marca 2006 r. decyzji z dnia [...]. w części dotyczącej sposobu realizacji przyznanego M. W. świadczenia z formy pieniężnej na niepieniężną. Decyzja ta stała się ostateczną wobec nie złożenia od niej środka odwoławczego. Dopiero w dniu 23 marca 2006 r. M. W. złożył wniosek o stwierdzenie jej nieważności jako rażąco naruszającej prawo.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...]., a M. W. w dniach 23 czerwca 2006 r. i 24 czerwca 2006 r. złożył pisma, które SKO potraktowało jako wniesione w terminie wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych. Kontrola ta polega na badaniu zgodności działania organu z prawem. (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. Nr 153, poz.1269).
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, Nr 6, poz.87)
W świetle art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W rozpatrywanej sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia skargi i zobowiązania organu do wykonania czynności, wskazanych w art.149 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W dacie złożenia skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie toczyło się przed tym organem ani przed organem I instancji żadne postępowanie wznowieniowe dotyczące decyzji ostatecznej wydanej przez organ I instancji w dniu [...]. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej przyznających skarżącemu M. W.. Wniosku o wznowienie postępowania nie składał skarżący, co wynika z treści skargi na bezczynność.
Brak zatem podstaw do stwierdzenia by SKO przed którym nie toczyło się postępowanie zakończone decyzją z dnia [...]. pozostawało w bezczynności odnośnie podjęcia czynności co do wznowienia postępowania.
Okoliczności sprawy nie wskazują takiego istnienia podstaw do podejmowania z urzędu przez organ II instancji takich czynności zwłaszcza, że sam skarżący nie wskazuje by decyzja ostateczna z dnia [...]. była wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 3 – przez pracownika lub organ podlegający wyłączeniu stosownie do art. 24, 25, 27 kpa.
Dodać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ I i II instancji rozstrzygało wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...]. i uznało po rozpoznaniu wniosku i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, że decyzja przedmiotowa nie jest dotknięta wadami o jakich mowa w art. 156 kpa w związku z czym odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji. W tym też postępowaniu SKO rozpatrywało między innymi pisma M. W. z dnia 20 czerwca 2006 r. i 24 czerwca 2006 r. wskazane w skardze na bezczynność, w których – jak sugeruje skarżący zawarte miały być informacje o wyłączeniu pracownika organu I instancji.
Natomiast wniosek T. W. z dnia 21 lutego 2006 r., którego kserokopię skarżący załączył do skargi w niniejszej sprawie nie ma związku ze sprawą zakończoną decyzją z dnia [...]., której wzruszenia skarżący się domaga.
Powyższe oznacza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w bezczynności nie wznawiając postępowania, a w konsekwencji nie ma podstaw do nałożenia na organ obowiązków, o których mowa w art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu na mocy art.151 cyt. ustawy.
jp
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło