II SAB/Lu 52/10

PostanowienieWSA w Lublinie2010-10-08

Skład orzekający: Sędzia NSA Witold Falczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, które przysługiwały mu w postępowaniu przed organem właściwym. W przypadku bezczynności organu, środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Brak złożenia takiego zażalenia skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Skarżąca L. S. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie warunków zabudowy. Sąd wezwał skarżącą do wykazania, czy składała zażalenie na bezczynność organu. Skarżąca przedstawiła jedynie odwołanie od decyzji Burmistrza oraz decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy. Nie przedstawiła jednak pisma stanowiącego zażalenie na bezczynność organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę i zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić L. S. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwana jako "ppsa") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Gdy chodzi o skargę na bezczynność organu, jej wniesienie jest również możliwe dopiero po wyczerpaniu środka zaskarżenia, którym jest w tym przypadku zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2010r. skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, czy składała zażalenie w sprawie bezczynności Burmistrza Miasta w przedmiocie warunków zabudowy, a jeśli tak, to do nadesłania jego kopii. W odpowiedzi L. S. przesłała: kopię odwołania od decyzji Burmistrza Miasta , którą otrzymała w dniu 21 stycznia 2010r., kopię decyzji Burmistrza z dnia [...]. dotyczącą odmowy ustalenia warunków zabudowy oraz pismo z dnia 20 sierpnia 2010r. adresowane do Starosty . Wśród pism przesłanych przez skarżącą nie ma jednak pisma, które mogłoby zostać potraktowane jako zażalenie złożone w trybie art. 37 k.p.a. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta wniosku o wydanie pozytywnej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla nieruchomości nr [...] położonej przy ul. H. w N . W związku z tym, iż skarżąca nie wyczerpała toku postępowania przed organami administracji, skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i, jako taka, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Ubocznie należy wskazać, że z akt sprawy wynika, iż decyzja w sprawie ustalenia warunków zabudowy została wydana w dniu [...]. (po ponownym rozpatrzeniu sprawy), z tym tylko, że jest to decyzja odmowna. Także z tego wglądu skarga na bezczynność już więc jest niezasadna. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" ppsa, orzeczono o zwrocie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło