II SAB/Lu 52/10
PostanowienieWSA w Lublinie2010-11-03
Skład orzekający: Witold Falczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na bezczynność organu administracji publicznej może zostać uwzględniony, jeśli brak formalny polegał na nieuzupełnieniu wymogu wyczerpania toku instancji (złożenia zażalenia), a zażalenie zostało złożone dopiero po wniesieniu skargi do sądu?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie, gdy brak formalny polegał na niezłożeniu wymaganego zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi na bezczynność organu. Prawo do wniesienia zażalenia jako warunek dopuszczalności skargi musi zostać wyczerpane wyłącznie przed wniesieniem skargi sądowej. Złożenie zażalenia po wniesieniu skargi nie może zastąpić tego wymogu.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę z powodu niewyczerpania toku postępowania, tj. niezłożenia zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. Skarżąca złożyła następnie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, dołączając pismo zatytułowane "zażalenie" skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, opatrzone datą po doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi. Sąd rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie warunków zabudowy w zakresie wniosku o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z dnia 8 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę L. S. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy z uwagi na brak wyczerpania toku postępowania przed organami, tj. nie złożenia w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 25 października 2010 r.
Następnego dnia skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi dołączając do wniosku pismo skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , opatrzone datą 25 października 2010 r. i zatytułowane zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: "ustawą") przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Jak zatem z powyższego wynika, przesłanką dopuszczającą przywrócenie terminu jest dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż przesłanka ta została przez skarżącą spełniona. Brak formalny skargi polegał na nie złożeniu przez stronę wraz ze skargą zażalenia wnoszonego w trybie art. 37 k.p.a. Uzupełnienie tego braku powinno zatem polegać na przedłożeniu w Sądzie kopii tego zażalenia, które zostało złożone do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi na bezczynność, a tylko z uwagi na przeoczenie strony nie zostało do skargi dołączone.
Uzupełnienie tego braku nie polega zatem - jak zdaje się rozumieć skarżąca - na wniesieniu tego zażalenia (już po złożeniu skargi) do organu wyższego stopnia, a następnie przedłożeniu jego kopii do Sądu. Taki tryb postępowania jest – co miało miejsce w sprawie – całkowicie niedopuszczalny.
Innymi słowy przysługujące stronie prawo wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 k.p.a.) jako warunek dopuszczalności skargi na bezczynność organu musi zostać wyczerpane wyłącznie przed wniesieniem skargi sądowej na bezczynność organu. Złożenie natomiast omawianego zażalenia już po wniesieniu skargi, a nawet po jej odrzuceniu nie może zastępować braku wniesienia tego zażalenia przed wniesieniem skargi.
W świetle powyższych uwag brak jest wszystkich niezbędnych przesłanek umożliwiających przywrócenie uchybionego terminu
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Ubocznie należy podnieść, iż odrzucenie skargi jak i odmowa przywrócenie terminu do uzupełnienia jej braków nie stanowi żadnej przeszkody do ponownego wniesienia skargi na bezczynność organu. W tym celu o ile wniosek strony dotychczas nie został przez organ rozpatrzony, winna ona wnieść wpierw zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a., a dopiero następnie w razie nieuwzględnienia tego zażalenia skargę do sądu administracyjnego. Tylko przy zachowaniu wskazanych zasad dopuszczalnym będzie merytoryczne rozpatrzenie skargi przaz sąd.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło