II SAB/Lu 53/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom ( sprawozdawca ), Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek,, Asesor WSA Wiesława Achrymowicz,, Protokolant Referent – stażysta Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. II SAB/Lu 53/05 U Z A S A D N I E N I E W dniu 3 czerwca 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) S. L. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca zarzuciła, że w dniu 26 kwietnia 2005 r. Kolegium podjęło postępowanie w tej sprawie i do chwili obecnej, mimo upływu 30 dniowego terminu przewidzianego w kodeksie postępowania administracyjnego, nie nadało sprawie żadnego biegu. Ponadto podniosła, że jej odwołanie rozpatrywane jest od grudnia 2004 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i przedstawiło przebieg postępowania, podnosząc iż w dniu 29 czerwca 2005 r. w sprawie wydana została przez Kolegium decyzja merytoryczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, tj. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia i inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kontrola sądu dotyczy niepodejmowania przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, czyli sytuacji, gdy mimo ciążącego na nim obowiązku, organ nie wydał w określonym przez prawo terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął właściwych czynności. Skarga na bezczynność jest uzasadniona w szczególności w sytuacji, gdy organ administracji nie wydał decyzji w terminie wskazanym w przepisie art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy zgodnie z wymogami wynikającymi z przepisu art. 36 k.p.a. Przepis art. 35 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3). Do terminów tych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5). Nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpatrzyło odwołania skarżącej w terminie wynikającym z przepisu art. 35 k.p.a. Odwołanie wniesione zostało w grudniu 2004 r., postępowanie w sprawie zostało następnie zawieszone i podjęte ponownie w dniu 26 kwietnia 2005 r. Od tej daty należy więc liczyć termin do załatwienia sprawy. Do chwili wniesienia skargi, czyli do dnia 3 czerwca 2005 r. Kolegium nie wydało jednak żadnej decyzji i nie wskazało nowego terminu załatwienia sprawy stosownie do przepisu art. 36 k.p.a. Skarga na bezczynność była więc uzasadniona w dacie jej wniesienia. Decyzja nie została bowiem wydana mimo upływu terminu miesięcznego wynikającego z przepisu art. 35 § 3 k.p.a. Jak wynika jednak z akt postępowania administracyjnego, w dniu 23 czerwca 2005 r. (w odpowiedzi na skargę błędnie wskazano datę 29 czerwca 2005 r.) Kolegium wydało decyzję w sprawie. Organ odwoławczy dopełnił ciążącego na nim obowiązku, stan bezczynności zatem ustał. W tej sytuacji brak podstaw do uwzględnienia skargi. Stosownie bowiem do przepisu art. 149 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie w sprawie skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ decyzji lub innego aktu. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Brzmienie tego przepisu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi w sytuacji, gdy organ wydał już decyzję lub inny akt albo podjął określone czynności, nawet jeżeli nastąpiło to z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim przypadku sąd powinien umorzyć postępowanie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowe (por. J.Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis Warszawa 2004, s. 216). Przestała bowiem istnieć podstawa do orzekania o obowiązku wydania przez organ administracji decyzji w sprawie. Z tych względów i na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.