II SAB/Lu 56/03

WyrokWSA w Lublinie2004-03-03

Skład orzekający: Krystyna Sidor, Jerzy Drwal, Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuszcza się bezczynności, udzielając pisemnej odpowiedzi na wniosek o wznowienie postępowania zamiast wydania postanowienia o wznowieniu lub decyzji o odmowie wznowienia postępowania?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej dopuszcza się bezczynności, jeśli zamiast wydać postanowienie o wznowieniu postępowania lub decyzję o odmowie jego wznowienia, udziela jedynie pisemnej odpowiedzi na wniosek strony. Taka odpowiedź nie jest rozstrzygnięciem w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a jedynie próbą uchylenia się od merytorycznego załatwienia wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący R.B. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w sprawie jego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją SKO. Skarżący zarzucił, że SKO zamiast wydać postanowienie lub decyzję w przedmiocie wniosku, udzieliło jedynie pisemnej odpowiedzi. SKO argumentowało, że wniosek skarżącego miał charakter cywilnoprawny i nie podlegał rozpatrzeniu w trybie administracyjnym, a wcześniejsze postępowanie zostało zakończone wyrokiem NSA.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (spr.), Sędziowie Jerzy Drwal(asesor WSA), Grażyna Pawlos-Janusz(sędzia NSA), Protokolant referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2004 r. sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie wznowienia postępowania zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożonej w dniu 11 grudnia 2003 r. R.B. zarzucił bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego załatwieniu jego wniosku z dnia 1 lipca 2003r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tegoż kolegium w sprawie [...]. Skarżący podnosił, że w piśmie z dnia 27 września 2003r. zwrócił się do SKO, za pośrednictwem swojego pełnomocnika o wznowienie postępowania wskazując jako podstawę żądania art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zamiast wydania orzeczenia w trybie art. 149 kpa udzieliło jedynie pisemnej odpowiedzi przez co – zdaniem skarżącego - nie załatwiło jego wniosku o wznowienie postępowania w sposób prawem przewidziany. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie J.B. jako pełnomocnika H.M. i M.B. organ I instancji decyzją z dnia [...] lutego 2001r. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie zbadania stanu prawnego działki nr 387 o pow. 0,05 ha stanowiącej własność J.B., uzasadniając to rozstrzygniecie charakterem cywilnoprawnym żądania. Rozpoznając odwołanie od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło i umorzyło postępowanie wyrażając pogląd, że postępowanie w sprawie było bezprzedmiotowe gdyż złożony wniosek mający charakter żądania cywilnoprawnego nie spowodował wszczęcia postępowania administracyjnego. Skarga na decyzję SKO została oddalona wyrokiem NSA – OZ w Lublinie z dnia 13 lutego 2003r. w sprawie II SA/Lu 1355/01. W tej sytuacji – zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek R.B. złożony przez jego pełnomocnika J.B. o wznowienie postępowania w sprawie [...] został załatwiony przez poinformowanie J.B. pismem z dnia 22 września 2003r. o treści wyroku NSA – przez co wniesiona skarga na bezczynność Kolegium w sprawie wznowienia postępowania jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozstrzygnęło w sposób przewidziany prawem wniosku złożonego przez skarżącego o wznowienie postępowania. W świetle art. 145 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną organ administracyjny wznawia postępowanie w przypadkach określonych w tym przepisie. Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym wszczynanym na żądanie strony. Bezsporne jest w sprawie, że skarżący za pośrednictwem pełnomocnika złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] czerwca 2001r. SKO [...], a jako podstawę wznowienia wskazał art.145 § 1 pkt 4 kpa. Po złożeniu wniosku o wznowienie postępowania właściwy organ mógł wydać alternatywnie dwa rodzaje rozstrzygnięć: - postanowienie o wznowienie postępowania (art.149 § 1 kpa) albo decyzję o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa). Wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania jest obowiązkiem organu, jeśli zaistnieją podstawy wznowieniowe określone w art. 145 § 1 kpa, a z żądaniem występuje strona, która zachowała termin do złożenia wniosku. Natomiast stwierdzony przez organ brak któregokolwiek z powyższych warunków uzasadnia wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa). Udzielnie przez właściwy organ pisemnej odpowiedzi na wniosek o wznowienie postępowania informującej o przebiegu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną , której wznowienia domaga się skarżący – stanowi uchylanie się organu od rozstrzygnięcia złożonego wniosku o wznowienie w sposób przewidziany przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Argumentacja odpowiedzi na skargę jakoby żądanie zgłoszone w sprawie zakończonej decyzją ostateczną [...] z dnia [...]czerwca 2001r. nie dotyczyło sprawy administracyjnej , przez co wniosek o wznowienie postępowania nie podlega załatwieniu zgodnie z przepisami kpa – jest nie do przyjęcia, gdyż art. 145 kpa nie uzależnia możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania od treści wydanej decyzji ostatecznej a jedynie od faktu jej wydania. Powyższe oznacza, że złożona skarga na bezczynność jest zasadna, przez co należało zobowiązać organ do wydania stosownego orzeczenia rozstrzygającego wniosek – w terminie określonym w art. 35 kpa. Z tych względów i na mocy art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło