II SAB/Lu 58/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca),, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zasiłku na zakup żywności p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Z. W. złożył w dniu 4 sierpnia 2009r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. na bezczynność Wójta Gminy N. polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku o przyznanie pomocy na zakup żywności (dożywianie) w oparciu o przepisy ustawy z dnia z dnia 29 grudnia 2005r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy N. wnosił o jej oddalenie wyjaśniając, że sprawa dotyczy wniosków Z. W. z dnia 23 kwietnia 2003r., 13 i 14 maja 2008r., które - wbrew zarzutom skargi – zostały rozpoznane decyzją z dnia 28 lipca 2009r. przyznającą Z. W. na podstawie art. 3 pkt 1 lit c oraz art. 5 ust. 1 i art. 7 ustawy z dnia 29 grudnia 2005r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz.U. Nr 276, poz.2259 ze zm.) świadczenie pieniężne w formie zasiłku celowego na zakup żywności w wysokości 200 zł miesięcznie na okres od 1 kwietnia 2008r. do 31 grudnia 2008r. Decyzja ta została wydana wskutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wyrokiem z dnia 27 stycznia 2009r. (sygn. akt II SA/Lu 699/08) decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 11 września 2008r. oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia 14 lipca 2008r. przyznającej Z. W. zasiłek celowy na zakup żywności. Organ wyjaśnił jednocześnie, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy termin jej końcowego załatwienia był kilkakrotnie przedłużany postanowieniami. Mimo wydania decyzji z dnia 28 lipca 2009r. Z. W. i w kolejnych obszernych pismach procesowych z dnia 11 października 2009r. i z dnia 31 października 2009r. popierał skargę na bezczynność, zarzucając organowi naruszanie prawa i przewlekłe załatwianie jego spraw. W przekonaniu skarżącego decyzja Wójta Gminy N. z dnia 28 lipca 2009r. jest nieważna, gdyż w świetle art. 110 ust. 7 ustawy o pomocy społecznej, decyzja taka mogła być wydana wyłącznie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej upoważnionego przez Wójta Gminy N., przy czym pełniąca tę funkcję B. Ś. – zdaniem skarżącego – nie ma do tego kwalifikacji. Sąd zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa. Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest - zgodnie z art. 149 ppsa - zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z powyższego wynika, że w razie wydania przez organ decyzji lub innego aktu, wyłączona jest możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania; w takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 §1 pkt 3 cyt. ustawy (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008r., I OPS 6/08) Bezspornym jest w niniejszej sprawie, iż Wójt Gminy N. rozpoznał wniosek Z. W. o przyznanie pomocy na "dożywianie" wydając decyzję z dnia 28 lipca 2009r., a decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, bowiem nie stwierdzono jej nieważności. Z tych względów brak jest przesłanek do przyjęcia, że Wójt Gminy N. pozostaje w bezczynności, co uzasadniałoby zobowiązanie go do wydania właściwej decyzji. Mając powyższe na uwadze, należało orzec, jak w sentencji.