II SAB/Lu 59/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Starosty w przedmiocie uregulowania stanu prawnego nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. B. B. złożył w dniu {...]. skargę do Sądu na bezczynność Starosty polegającą na nieuregulowaniu stanu prawnego nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewid. [...] o pow. 0,0631 ha w miejscowości Ł., gmina W., która została zajęta pod drogę powiatową nr [...]. Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2009 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy składał zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Starosty w niniejszej sprawie, jeżeli tak, to do nadesłania kopii tego zażalenia – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższego zarządzenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2008 r. (k.11). W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 31 sierpnia 2009 r. wyjaśnił, iż akta sprawy objętej niniejszą skargą znajdują się u Wojewody pod nr [...]. Do pisma dołączył kopię pisma z dnia 25 sierpnia 2009 r. nazwanego "skargą", adresowanego do Wojewody . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "ustawa"), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 ustawy, to jest gdy skarżący złożył skargę, pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Ze złożonego przez skarżącego pisma z dnia 25 sierpnia 2009 r. wynika, iż dopiero po wniesieniu skargi do Sądu w rozpoznawanej sprawie, złożył on zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Starosty. Oznacza to, iż przed złożeniem skargi do Sądu skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Ponadto, jak wynika z odpowiedzi na skargę, wskazana przez skarżącego sygnatura akt administracyjnych dotyczy sprawy zakończonej postanowieniem Wojewody z dnia [...]. o zwrocie wniosku Zarządu Powiatu z dnia 29 września 2006 r. w przedmiocie potwierdzenia nabycia przez Powiat z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. wymienionej wyżej działki, zajętej pod drogę powiatową. Sprawa ta nie dotyczyła zatem niezałatwienia w terminie przez Starostę sprawy uregulowania stanu prawnego przedmiotowej działki. Skarga z dnia [...]. podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, z uwagi na wniesienie bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego toku instancji. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.