II SAB/Lu 6/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zasiłku celowego postanawia 1. umarzyć postępowanie; 2. przyznać [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie w kwocie 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote 80/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa złote 80/100) podatku od towarów i usług. Na rozprawie w dniu 16 maja 2008 r. przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Lublinie pełnomocnik skarżącego A. S. cofnął skargę. Sąd zważył co następuje: Z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, wynika, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W takiej sytuacji cofnięcie skargi wiąże sąd. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności czyniących niedopuszczalnym cofnięcie skargi. Dlatego też wobec wiążącego charakteru cofnięcia skargi postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.