II SAB/Lu 60/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca),, Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Kuratora Oświaty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Kuratora Oświaty na rzecz Z. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 26 czerwca 2012 r. (data nadania) Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność [...] Kuratora Oświaty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący podniósł, iż w toku postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli, dotyczącego osoby skarżącego jako dyrektora Szkoły Podstawowej w C. S. w dniu 26 listopada 2009 r. dopuszczono dowód z przesłuchania świadka F. K. (Wójta Gminy S.). Z protokołu sporządzonego z tej czynności procesowej wynika, że "Wójt zobowiązał się do dostarczenia w dniu 7 grudnia 2009 r. dokumentacji związanej ze skargami na dyrektora SP w C. S.". W związku z uzyskaniem przez skarżącego informacji o treści wskazanego dokumentu urzędowego, w dniu 15 maja 2012 r. zwrócił się on do [...] Kuratora Oświaty [...] o udzielenie informacji publicznej co do dat oraz treści wspomnianych wyżej skarg kierowanych do Wójta Gminy S. W odpowiedzi na ten wniosek Kurator w piśmie z dnia 23 maja 2012 r. (doręczonym mu 28 maja 2012 r.) poinformował, że żądane informacje nie zostaną udostępnione, gdyż nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W ocenie skarżącego stanowisko Kuratora Oświaty wyrażone w powołanym piśmie z dnia 23 maja 2012 r. jest prawnie wadliwe. Akta postępowania dyscyplinarnego składają się z dokumentów urzędowych, albowiem nadzór dyscyplinarny nad dyrektorem szkoły jest kompetencją Kuratora wynikającą bezpośrednio z ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej uprawniają zaś do wglądu do dokumentów urzędowych. Przywołana przez Kuratora Oświaty ustawa Karta Nauczyciela regulująca działanie komisji dyscyplinarnych nie wyłącza możliwości udostępnienia akt postępowań wyjaśniających prowadzonych przez rzecznika dyscyplinarnego. W odpowiedzi na skargę [...] Kurator Oświaty [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej bądź ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Zdaniem Kuratora Oświaty w przypadku uznania skargi – zgodnie z treścią jej uzasadnienia – za skargę na odmowę udostępnienia informacji publicznej, skarga ta winna ulec odrzuceniu, gdyż skarżący wniósł ją bez wyczerpania przewidzianego w art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej środka zaskarżenia w postaci odwołania do organu wyższego stopnia. Jeśli zaś skarżący miał zastrzeżenia co do formy aktu, jakim odmówiono mu udostępnienia informacji publicznej (np. nieoznaczenia tego aktu jako decyzja administracyjna), to wówczas obowiązany był wystąpić do Kuratora Oświaty z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, poprzez wydanie formalnej decyzji administracyjnej, od której przysługiwałoby mu prawo do wniesienia odwołania. Dopiero gdyby organ nie odpowiadał na to wezwanie lub odmówił wydania takiej decyzji, skarżący byłby uprawniony wnieść skargę do Sądu na bezczynność tego organu. W przypadku uznania przez Sąd skargi za dopuszczalną, jak podkreślił Kurator, należy ją oddalić, gdyż w rozpoznawanej sprawie organ nie pozostawał w bezczynności. Wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej został bowiem – w ustawowym 14-dniowym terminie – rozpatrzony odmownie pismem z dnia 23 maja 2012 r., w którym poinformowano skarżącego o braku podstaw do uwzględnienia wniosku z uwagi na to, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznych. Na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012 r. Pełnomocnik [...] Kuratora Oświaty [...] wyjaśnił, iż w dniu 27 lipca 2012 r. [...] Kuratorium Oświaty [...] – Oddział Zamiejscowy w Z. przesłało skarżącemu – w związku z jego wnioskiem z dnia 15 maja 2012 r. – dotyczące jego osoby dane z Rejestru Skarg i Wniosków Kuratorium Oświaty, w tym kopie skarg kierowanych do Wójta Gminy S., w których utajniono jedynie nazwiska osób je składających. Odbiór tego pisma pokwitowała żona skarżącego w dniu 30 lipca 2012 r. Pełnomocnik [...] Kuratora Oświaty okazał również Sądowi kopię przesłanych dokumentów wraz z dowodem ich nadania i odbioru. W związku z tym pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a." sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu, a także podjęcie czynności, wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt (czynność) zostały podjęte z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Jeżeli do daty wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie organ administracji, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności. Postępowanie sadowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się więc bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd zobligowany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2012, s. 388). Z treści dokumentów okazanych Sądowi na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2012 r. wynika, iż pismem z dnia 27 lipca 2012 r. [...] Kuratorium Oświaty [...] – Oddział Zamiejscowy w [...] przesłało skarżącemu dotyczące jego osoby dane z Rejestru Skarg i Wniosków Kuratorium Oświaty, w tym kopie skarg kierowanych do Wójta Gminy S., a tym samym udostępniono mu informacje, których domagał się we wniosku z dnia 15 maja 2012 r. Jakkolwiek w przesłanych kopiach utajnione zostały nazwiska osób składających skargi, to należy mieć na względzie, że skarżący domagał się udzielenia informacji jedynie w zakresie dat i przedmiotu wnoszonych skarg. Odbiór powyższego pisma z dnia 27 lipca 2012 r. pokwitowała w dniu 30 lipca 2012 r. żona skarżącego, jako dorosły domownik, który zobowiązał się doręczyć przesyłkę adresatowi. Oznacza to, iż po wniesieniu w niniejszej sprawie skargi do Sądu na bezczynność [...] Kuratora Oświaty [...], organ ten udzielił Z. D. informacji publicznej żądanej przez niego we wniosku z dnia 15 maja 2012 r. Przekazane dokumenty zawierały żądane przez wnioskodawcę dane, to jest daty oraz treść (przedmiot) skarg adresowanych do Wójta Gminy S., złożonych do akt postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli, dotyczących działalności skarżącego jako dyrektora Szkoły Podstawowej w C. S. Nie ulega więc wątpliwości, iż [...] Kurator Oświaty [...] – mimo pozostawania w zwłoce – przestał tkwić w bezczynności w niniejszej sprawie, a zatem postępowanie sądowe w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji postanowienia.