II SAB/Lu 601/13
PostanowienieWSA w Lublinie2014-01-15
Skład orzekający: sędzia WSA Jacek Czaja
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia pisma stanowiącego skargę powszechną w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia pisma stanowiącego skargę powszechną w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ zawiadomienie o sposobie załatwienia takiej skargi nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a.Stan faktyczny
H. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Marszałka Województwa w zakresie pisma z dnia 21 czerwca 2013 r. dotyczącego niegospodarności i łamania norm prawnych w zarządzaniu województwem. Skarżący sprecyzował, że zarzuty dotyczą ukrywania stanu finansów województwa, niepodejmowania środków zaradczych i dalszego zadłużania.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie pisma z dnia 21 czerwca 2013 r. dotyczącego niegospodarności i łamania norm prawnych w nieefektywnym zarządzaniu województwem lubelskim p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W dniu 22 lipca 2013 r. H. R. złożył skargę do Sądu na bezczynność Marszałka Województwa .
W piśmie z dnia 30 listopada 2013 r., odpowiadając na wezwanie Sądu do sprecyzowania zarzutów skargi, wyjaśnił, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Marszałka Województwa w zakresie pisma skarżącego z dnia 21 czerwca 2013 r. dotyczącego niegospodarności i łamania norm prawnych w nieefektywnym zarządzaniu województwem lubelskim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga H. R. dotyczy bezczynności Marszałka Województwa w zakresie pisma skarżącego z dnia 21 czerwca 2013 r. dotyczącego niegospodarności i łamania norm prawnych w nieefektywnym zarządzaniu województwem lubelskim. W piśmie procesowym z dnia 30 listopada 2013 r. skarżący wyjaśnił, iż jego zarzuty zawarte w piśmie z dnia 21 czerwca 2013 r. dotyczą "ukrywania przed opinią publiczną województwa lubelskiego rzeczywistego stanu faktycznego finansów województwa", "niepodejmowania zgodnie z prawem środków zaradczych dla naprawy takiego stanu rzeczy" oraz "w dalszym ciągu zadłużania nas wszystkich".
Z powyższego wynika, iż pismo z dnia 21 czerwca 2013 r. stanowi tzw. skargą powszechną, wnoszoną w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Po rozpoznaniu tej skargi organ zawiadamia skarżącego o sposobie jej załatwienia (art. 238 § 1 K.p.a.). Takie zawiadomienie nie mieści się we wskazanym w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego. Sądowej kontroli takiego zawiadomienia nie przewiduje również przepis żadnej z ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 P.p.s.a.
Skoro zatem skarga do sądu administracyjnego przysługuje na bezczynność organu w przypadkach określonych w art. art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., a skarga wniesiona przez H. R. w trybie art. 227 i n. K.p.a. nie należy do żadnego z aktów wymienionych w tych przepisach, Sąd uznał skargę na bezczynność organu w niniejszej sprawie za niedopuszczalną, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło