II SAB/Lu 606/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania odwołania I. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy do przekazania odwołania złożonego dnia 19 sierpnia 2013r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu; III. przyznaje adwokat A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. W dniu 28 sierpnia 2013r. Z. W., po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy N. polegającą na nie wysłaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. jego odwołania od wydanej przez Specjalistę pracy socjalnej z upoważnienia Wójta Gminy N. decyzji z dnia [...], Nr [...], które złożył w dniu 19 sierpnia 2013r. Odpowiadając na skargę Wójt Gminy N. wyjaśnił, że przy piśmie z dnia 26 sierpnia 2013 r., Nr OPS 8120.1292.O.2013 Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. przesłał odwołanie z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Zwrotne poświadczenie odbioru adresowane do strony w dniu 27 sierpnia 2013 r. odebrała jego żona, która zobowiązała się oddać przesyłkę adresatowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W orzecznictwie sądowoadministracyjnym powszechny jest pogląd, według którego o bezczynności organu można mówić wówczas, gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku nie załatwia w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy organ nie podjął żadnych czynności, jak i takiej, gdy czynności zostały wprawdzie podjęte, ale organ nie zakończył go stosownym aktem. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określone działanie nie zostało podjęte, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną, czy też niezawinioną opieszałością organu. Wniesienie skargi jest zatem uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w razie odmowy podjęcia określonego działania, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej lub innego aktu czy czynności. W rozpoznawanej sprawie nie jest kwestionowane, że odwołanie Z. W. z dnia 14 sierpnia 2013 r. od decyzji Nr OPS 8225.897.89.2013 wpłynęło do Gminy N. w dniu 19 sierpnia 2013r. Stosownie do unormowania art. 133 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132. Zatem termin do przesłania odwołania mijał w dniu 26 sierpnia 2013 r. ( poniedziałek ), który nie przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy. Tymczasem Wójt Gminy N. odwołanie wraz z aktami sprawy nadał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w dniu 28 sierpnia 2013r. ( k -30 akt sądowych ). Uzasadnione jest w tej sytuacji przekonanie skarżącego o pozostawaniu organu w bezczynności. Z uwagi natomiast na nieznaczne przekroczenie terminu, Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie 2 powołanej ustawy stwierdził, że bezczynność Wójta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ze względu na to, że bezczynność Wójta Gminy N. minęła w dniu, w którym Z. W. wniósł skargę, postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania organu administracji do przesłania odwołania jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 wspomnianej ustawy. Przepis ten ma bowiem zastosowanie w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a– a przed wydaniem przez sąd rozstrzygnięcia w sprawie, organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – opublikowana w ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63). O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 461).