II SAB/Lu 608/13
WyrokWSA w Lublinie2014-03-27
Skład orzekający: Joanna Cylc-Malec, Grażyna Pawlos-Janusz, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli nie rozpoznał skargi o wznowienie postępowania administracyjnego z powodu toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego tej samej decyzji?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli wstrzymał się z rozpoznaniem skargi o wznowienie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego tej samej decyzji. Wniesienie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia postępowania administracyjnego nakierowanego na zmianę, uchylenie, stwierdzenie nieważności aktu lub wznowienie postępowania.Stan faktyczny
T. W. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., zarzucając nierozpoznanie jej skargi z dnia 7 maja 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie odmowy przyznania jej usług opiekuńczych. Skarżąca podnosiła, że decyzja była oparta na sfałszowanym wywiadzie środowiskowym. Organ administracji wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając, że wstrzymał się z rozpoznaniem skargi o wznowienie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego tej samej decyzji.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na bezczynność organu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie niezałatwienia skargi z dnia 7 maja 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie usług opiekuńczych I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu M. T. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.
T. W. wniosła w dniu 13 września 2013r. (data wpływu) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. polegającą na nierozpoznaniu jej skargi z dnia 7 maja 2013r. o wznowienie postępowania, zakończonego wydaniem przez ten organ decyzji z dnia [...]., znak: [..] w przedmiocie odmowy przyznania jej pomocy w formie usług opiekuńczych.
W skardze o wznowienie skarżąca wskazywała, że wydanie decyzji zostało oparte na sfałszowanym wywiadzie środowiskowym z dnia 6 września 2012r., "wyprodukowanym w biurze OPS".
W odpowiedzi na skargę z dnia 1 października 2013r. organ wniósł o jej oddalenie.
Wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 36 § 1 kpa wskazał, że w związku z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym w przedmiocie skargi T. W. na decyzję Kolegium z dnia [...] – skarga z dnia 7 maja 2013r. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem tej decyzji zostanie załatwiona w terminie miesiąca od wpływu akt sprawy z prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Organ w odpowiedzi na skargę wskazał również, że WSA w Lublinie w dniu 25 czerwca 2013r. wydał nieprawomocny wyrok, którym oddalił skargę.
Następnie w toku postępowania przed Sądem organ przedłożył postanowienie własne z dnia [...]., znak: [...] o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Kolegium z dnia [...]., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w N. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania T. W. pomocy w formie usług opiekuńczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.
Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy (w terminie określonym w art. 35 kpa tj. w ciągu miesiąca, a w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania) bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87).
W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a. - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organowi nie można zarzucić bezczynności.
Przyczyną niezałatwienia skargi T. W. z dnia 7 maja 2013r. o wznowienie postępowania było to, że w tym samym czasie toczyło się postępowanie sądowoadministracyjne, którego przedmiotem była ta sama decyzja ostateczna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], której wzruszenia domagała się skarżąca w skardze o wznowienie.
Prawidłowo zatem organ postanowieniem z dnia [...] przedłużył termin załatwienia skargi o wznowienie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na przedmiotową decyzję z dnia [...].
Wniesienie bowiem prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie postępowania administracyjnego nakierowanego na zmianę, uchylenie, stwierdzenie nieważności aktu lub wznowienie postępowania administracyjnego (tak: M.Jagielska, A.Wiktorowska, P.Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. R. Hauser, prof. M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 306 i powołane tam orzecznictwo).
Organ nie miał również podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego, skoro zawieszenie jest możliwe jedynie w odniesieniu do toczącego się postępowania, a takie nie zostało wszczęte w niniejszej sprawie.
Skoro zatem w dacie wniesienia skargi na bezczynność tj. 13 września 2013r.– organ nie dysponował jeszcze prawomocnym wyrokiem WSA w Lublinie kończącym postępowanie w sprawie skargi na decyzję z dnia [...]., to nie można organowi zarzucić bezczynności.
Ponadto należy stwierdzić, że w dniu [...] organ wydał postanowienie o wznowieniu postępowania, a zatem już po otrzymaniu akt sądowych wraz z prawomocnym wyrokiem - zgodnie z postanowieniem z dnia [...] – załatwił wniosek T. W. wznawiając postępowanie.
Z tych względów Sąd stwierdził, że skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. jest nieuzasadniona, a zobowiązywanie organu do załatwienia wniosku stało się bezprzedmiotowe, dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a - Sąd oddalił skargę; o wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 461).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło