II SAB/Lu 61/06

PostanowienieWSA w Lublinie2006-10-30

Skład orzekający: Witold Falczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący nie wskazał organu, którego bezczynność zarzuca, ani sposobu naruszenia jego praw lub interesu prawnego, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego, w tym skarga na bezczynność, musi spełniać wymogi formalne określone w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym wskazywać organ, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga, oraz określać naruszenie prawa lub interesu prawnego. Niespełnienie tych wymogów, pomimo wezwania do ich uzupełnienia, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący M. W. wniósł skargę na bezczynność organu administracji publicznej, nie wskazując jednak precyzyjnie organu ani sposobu naruszenia jego praw. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący nie usunął wskazanych braków w wyznaczonym terminie. W konsekwencji sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 17 lipca 2006 r. M. W. wniósł do sądu administracyjnego skargę na bezczynność, przy czym nie wskazał w niej w sposób precyzyjny jakiemu organu administracji publicznej zarzuca bezczynność oraz w jaki sposób działanie bądź bezczynność organu narusza jego prawa bądź interes prawny. Wezwany do usunięcia tych braków formalnych, skarżący nie dokonał tej czynności we wskazanym przez Sąd terminie. Sąd zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarga do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymagania stawiane pismom w postępowaniu sądowoadministarcyjnym określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z jego brzmieniem każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Jeżeli skarga nie spełnia któregokolwiek z tych formalnych wymogów Przewodniczący wydziału wzywa wnoszącego pismo do uzupełnienia pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez M. W. nie zawierała oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, ani określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Nadto skarżący nie nadesłał kopii pisma, na które powołuje się w skardze. Wobec powyższych braków skarżący został wezwany do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwania zostały doręczone prawidłowo w dniu 16 października 2006 r. – odebrała je matka skarżącego T. W., podejmując się oddania przesyłki adresatowi, co w myśl przepisu art. 72 p.p.s.a uzasadnia skuteczność takiego doręczenia. Do dnia dzisiejszego przedmiotowe braki formalne nie zostały usunięte, czego prawną konsekwencją jest odrzucenie skargi na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło