II SAB/Lu 61/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania odwołania z dnia [...] r. od decyzji dotyczącej zasiłku okresowego w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania T. W. prawa pomocy. W dniu [...] r. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania odwołania z dnia [...] r. od decyzji tego organu dotyczącej zasiłku okresowego, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zatem, nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarga T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania odwołania z dnia [...] r. od decyzji tego organu dotyczącej zasiłku okresowego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą przysługujących jej środków zaskarżenia. T. W. nie skorzystała z przysługującego jej prawa do złożenia zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie przez Wójta Gminy sprawy w terminie bezpośrednio do organu wyższego stopnia. Za takie nie można uznać pisma skarżącej z dnia 25 stycznia 2013 r., zatytułowanego "Wezwanie do usunięcia naruszeń prawa", adresowanego do Wójta Gminy (k. 5 akt administracyjnych). Tego rodzaju środek zaskarżenia przysługuje bowiem stronie jedynie wówczas, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W związku z powyższym należało odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w oparciu o dyspozycję art. 247 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.