II SAB/Lu 62/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu I instancji w sprawie wniosku o przeznaczenie gruntów rolnych do zalesienia p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Pełnomocnik M. G. – jego ojciec J. G. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na bezczynność organu I instancji w sprawie wniosku o przeznaczenie gruntów rolnych do zalesienia. W piśmie z dnia 31 października 2011 r. nadesłanym do tut. Sądu pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż w związku z ujawnionymi nowymi okolicznościami w sprawie cofa skargę. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne tylko wtedy, jeżeli stwierdzi, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu okoliczności wyłączające możliwość cofnięcia skargi w niniejszej sprawie nie zachodzą, dlatego postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa. Z tego względu orzeczono, jak w sentencji.