II SAB/Lu 628/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie skargi z dnia 28 grudnia 2011 r. dotyczącej wznowienia postępowania w sprawie zasiłku okresowego na opłacenie pomocy osób drugich w zakresie wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy postanawia przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. W dniu 30 kwietnia 2014 r. Z. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, składając wypełniony formularz PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej: "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 P.p.s.a.). Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 P.p.s.a.). W ocenie Sądu, skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżący ma wprawdzie stały dochód w postaci niewielkiej emerytury (901 zł miesięcznie), jest ona jednak na tyle niska, że nie pozwoli na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku niezbędnych kosztów utrzymania skarżącego. Z akt sprawy wynika, że skarżący od lat otrzymuje różne świadczenia z pomocy społecznej, nie jest bowiem w stanie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb bytowych. W tej sytuacji wniosek Z. W. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.