II SAB/Lu 639/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 8 sierpnia 2013 r. w sprawie zmiany decyzji dotyczącej specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W skardze, która wpłynęła do tutejszego sądu w dniu 14 października 2013 r. Z. W. zarzucił Wójtowi Gminy bezczynność polegającą na nierozpoznaniu w terminie jego wniosku z dnia 8 sierpnia 2013 r. w sprawie zmiany decyzji dotyczącej specjalistycznych usług opiekuńczych. Skarga została złożona w siedzibie organu w dniu 9 września 2013 r. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej z uwagi na fakt rozpoznania przedmiotowego wniosku w dniu 2 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny. W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Przepis ten ma zatem zastosowanie, gdy organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż, jak wynika z akt administracyjnych, decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku Z. W. z dnia 8 sierpnia 2013 r., odmówiono skarżącemu zmiany decyzji dotyczącej specjalistycznych usług opiekuńczych. W tej sytuacji postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2 tego przepisu, stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten ma bowiem zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. – a przed wydaniem przez sąd rozstrzygnięcia w sprawie, organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63). Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.