II SAB/Lu 64/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi T. C. – [...]" na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 18 marca 2015 r. T. C. – reprezentując [...]– wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – za pośrednictwem Burmistrza Miasta – skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 2 marca 2015 r. W dniu następnym skarżący złożył do organu pismo, w którym stwierdził, że wycofuje swoją skargę. Pismo to organ przekazał Sądowi razem ze skargą, odpowiedzią na skargę (w której wniósł o uwzględnienie cofnięcia skargi i umorzenie postępowania) oraz aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.