II SAB/Lu 65/08

PostanowienieWSA w Lublinie2008-12-02

Skład orzekający: Sędzia NSA Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej może zostać rozpoznana merytorycznie, jeśli skarżący nie wykazał wyczerpania trybu zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem. W przypadku bezczynności organu, takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia. Skoro skarżący nie wykazał, że złożył takie zażalenie, nie wyczerpał trybu przewidzianego przepisami, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wskazując na nierozpoznanie wniosku z dnia 7 maja 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy składał zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia, jednak skarżący nie przedstawił takiego dowodu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Starosty podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego wniosku z dnia 7 maja 2008r. o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. W sprawie skargi na bezczynność organu - zgodnie z art. 37 § 1 kpa - takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które powinno być wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie wyjaśnił czy składał zażalenie na bezczynność Starosty do organu wyższego stopnia, a w aktach sprawy nie ma kserokopii takiego zażalenia. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 ppsa, dlatego jego skarga nie może być rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzeczono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło