II SAB/Lu 65/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 5 czerwca 2003 r. dotyczącego zbadania legalności robót budowlanych prowadzonych przy budynku mieszkalnym usytuowanym przy ul. S. w K p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 26 sierpnia 2010 r. Z. M. złożył skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 5 czerwca 2003 r. dotyczącego zbadania legalności robót budowlanych prowadzonych przy budynku mieszkalnym usytuowanym przy ul. S. w K . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że w przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Z pisma skarżącego z dnia 4 października 2010 r. wynika, iż w przedmiotowej sprawie nie złożył zażalenia na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do organu wyższej instancji. Zatem skarga Z. M. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnego toku instancji. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.