II SAB/Lu 67/11

PostanowienieWSA w Lublinie2012-02-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w toku postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w toku postępowania administracyjnego, w szczególności nie skorzystał z zażalenia do organu wyższego stopnia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. i art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
T. W. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 15 lutego 2011 r. dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie usług opiekuńczych. Skarżąca wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jednocześnie ze skargą do sądu administracyjnego, nie składając wcześniej zażalenia do organu wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 15 lutego 2011r. dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. T. W. w dniu 23 listopada 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 15.02.2011r. dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie usług opiekuńczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga T. W. nie może być rozpoznana merytorycznie, bowiem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 ustawy, to jest gdy skarżący złożył skargę, pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa T. W. wniosła jednym pismem wraz ze skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 24 października 2011 r. Oznacza to, iż przed złożeniem skargi do Sądu skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji. Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło