II SAB/Lu 67/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-03-18

Skład orzekający: sędzia NSA Jerzy Dudek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia, w szczególności zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, właściwym środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia. Brak wniesienia takiego zażalenia skutkuje odrzuceniem skargi na bezczynność jako niedopuszczalnej.
Stan faktyczny
Strona T. W. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania zażalenia na postanowienie odmawiające sporządzenia i wydania kserokopii wywiadu środowiskowego. Wójt Gminy wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania zażalenia z dnia [...] r. na postanowienie dotyczące odmowy sporządzenia i wydania kserokopii wywiadu środowiskowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu [...] r. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania zażalenia z dnia [...] r. na postanowienie dotyczące odmowy sporządzenia i wydania kserokopii wywiadu środowiskowego. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga T. W. podlega odrzuceniu z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą przysługujących jej środków zaskarżenia. W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środka zaskarżenia, jakim w rozpoznawanej sprawie jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). T. W., wnosząc skargę, nie skorzystała z przysługującego jej prawa do złożenia zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do samorządowego kolegium odwoławczego. Za takie nie można uznać pisma skarżącej z dnia [...] r., zatytułowanego "Wezwanie do usunięcia naruszeń prawa", adresowanego do Wójta Gminy (k. 5 akt administracyjnych). Tego rodzaju środek zaskarżenia przysługuje bowiem stronie jedynie wówczas, gdy ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Wobec niewyczerpania przez skarżącą przewidzianych prawem środków zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło