II SAB/Lu 67/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lipca 2025r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność D. S. P. w W. P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że D. S. P. w W. P. dopuścił się bezczynności w zakresie wniosku M. K. z 6 kwietnia 2025r. o udostępnienie informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania D. S. P. w W. P. do załatwienia wniosku wymienionego w pkt I. M. K. wniósł w dniu 23 maja 2025r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 6 kwietnia 2025 r. Wyjaśnił, że we wniosku złożonym drogą elektroniczną domagał się udostepnienia mu listy wszystkich nauczycieli uczących w szkole wraz z datą rozpoczęcia pracy, stopniem nauczyciela (mianowany, dyplomowany itp.) oraz wykształceniem (w tym uniwersytet, kierunek i rok ukończenia oraz uzyskany tytuł zawodowy/stopień naukowy) oraz wszystkich protokołów posiedzeń Rady Pedagogicznej w roku szkolnym 2023/2024, jednak dotychczas Dyrektor nie udzielił mu zdanej odpowiedzi. W związku z tym skarżący w skardze wniósł o stwierdzenie, że Dyrektor dopuścił się bezczynności, o rozstrzygnięcie, czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zobowiązanie Dyrektora do rozpatrzenia wniosku. W obszernym uzasadnieniu skarżący opisał podstawę prawną żądania i przewidziane w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r., poz.902, dalej jako "u.d.i.p.") sposoby załatwiania wniosku o udzielenie takiej informacji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wyjaśnił, że udostępnił skarżącemu sporne informacje w dniu 9 czerwcu 2025 r., przy czym protokoły z posiedzeń Rady Pedagogicznej zostały zanonimizowane w zakresie danych osobowych pozwalających na identyfikację rodziców i uczniów, których sprawy były omawiane. Podniósł, że choć z wydruku z systemu e-Doręczenia wynikałoby, że wniosek został doręczony Szkole w dniu 6 kwietnia 2025 r., to jednak wiadomość faktycznie pojawiła się na skrzynce odbiorczej Szkoły dopiero w dniu 28 maja 2025 r. i w tym dniu została odebrana. Sytuacje takie, że informacja wysłana na skrzynkę e-Doręczenia nie pojawia się w chwili jej wysłania, lecz po dłuższym czasie już się zdarzały i były spowodowane nieznanymi błędami technicznymi systemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r., poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Celem skargi na bezczynność organu jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Skarga na bezczynność czy przewlekłość organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy. Przy badaniu zasadności takiej skargi Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili orzekania. Skarga w niniejszej sprawie jest częściowo zasadna, ponieważ organ dopuścił się bezczynności polegającej na nieudostępnieniu skarżącemu w ustawowym terminie informacji publicznej objętej wnioskiem z 6 kwietnia 2025 r. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Bezspornie dyrektor szkoły podstawowej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Jednocześnie objęta wnioskiem skarżącego informacja stanowi informację publiczną. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca zdefiniował w art. 1 ust. 1 u.i.d.p., zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2 i 3 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, oraz o zasadach ich funkcjonowania. Skoro zatem Dyrektor Szkoły jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, zaś żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną, to zobowiązany był tę informację udostępnić skarżącemu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Z akt wynika, że wniosek skarżącego został doręczony Dyrektorowi – Szkole Podstawowej w W. P. w dniu 6 kwietnia 2025r. pocztą elektroniczną (potwierdzenie otrzymania, k.13), a więc wniosek należało załatwić w terminie do 20 kwietnia 2025r., tymczasem udostępnienie spornych informacji nastąpiło w dniu 9 czerwca 2025r. (k.19-20), a więc z opóźnieniem. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę oraz w piśmie skierowanym do skarżącego z dnia 9 czerwca 2025r. Dyrektor Szkoły wyjaśniła, że wcześniej nie było to możliwe, ponieważ na skutek nieznanego błędu technicznego odebrała wniosek skarżącego dopiero w dniu 28 maja 2025r., to jednak nie uwiarygodniła tej okoliczności dostatecznie. Nie ma więc uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że doręczenie wniosku nastąpiło nie 6 kwietnia 2025r., jak to wynika z wydruku elektronicznego potwierdzenia otrzymania, lecz później tj. 28 maja 2025r., a w konsekwencji, że termin na załatwienie wniosku biegł dopiero od 28 maja 2025r. Udostępnienie informacji nastąpiło w dniu 9 czerwca 2025r., a więc półtora miesiąca po terminie, co skutkowało stwierdzeniem bezczynności Dyrektora (pkt I wyroku). Okoliczność ta jednocześnie czyni w oczywisty sposób zbędnym zobowiązanie go do rozpoznania wniosku (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) i uzasadnia umorzenie postępowania w tym zakresie stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt III wyroku). Sąd stwierdził, że bezczynność, której w rozpoznawanej sprawie dopuścił się organ, nie miała charakteru rażącego (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W działaniach Dyrektora nie można dopatrzeć się próby bezprawnego uchylenia się od wypełnienia ustawowego obowiązku udzielenia informacji publicznej, skoro informacja została udostępniona zgodnie z żądaniem z podaniem powodów opóźnienia; nie można wykluczyć, że faktycznie w Szkole występuje jakiś problem techniczny z terminowym odbieraniem poczty elektronicznej. Nie bez znaczenia jest również fakt, że udostępnianie informacji publicznej, jakkolwiek istotne, nie jest jednak głównym zadaniem Dyrektora Szkoły Podstawowej. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.