II SAB/Lu 671/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu K. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie K. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 250/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), zawiesił na zgodny wniosek stron, zgłoszony na rozprawie w dniu 27 czerwca 2013 r., postępowanie w niniejszej sprawie. W dniu 16 października 2013 r. skarżący złożył pismo, w którym wyjaśnił, że otrzymał od organu wszystkie dokumenty, o które wnioskował i w związku z tym cofa skargę. Powyższe pismo Sąd w pierwszej kolejności potraktował jako wniosek o podjęcie postępowania i postanowieniem z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Lu 250/13 podjął zawieszone postępowanie. Następnie na mocy zarządzenia przewodniczącego Wydziału z dnia 24 października 2013 r. niniejsza sprawa została wpisana do repertorium "SAB" pod nowy numer. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - w zakresie oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi - zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć, o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie skarżącemu uiszczonego przez niego wpisu sądowego w wysokości 100 zł, zawarte w pkt II sentencji, znajduje zaś uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.