II SAB/Lu 674/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. i L. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie zażalenia na postanowienie o nałożeniu obowiązku przedłożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. S. M. i L. M. wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegającą na nierozpoznaniu w terminie zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2013 r. o nałożeniu na nich obowiązku przedłożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia W odpowiedzi na skargę kolegium wniosło o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżących środka zaskarżenia, który przysługiwał im w administracyjnym toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Złożenie skargi z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarżący nie wezwali kolegium do usunięcia naruszenia prawa, a zatem nie wyczerpali przysługującego im w tej sprawie środka zaskarżenia. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ubocznie jedynie należy zauważyć, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, że wbrew zarzutom skarżących, kolegium w dniu 19 września 2013 r. wydało rozstrzygnięcie w przedmiocie zażalenia na postanowienie z dnia 23 lipca 2013 r., uznając je za niedopuszczalne (k. 27 – 28 akt administracyjnych). Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.