II SAB/Lu 69/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca) Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2021 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...]" Spółki z o.o. z siedzibą w [...] na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu Przedsiębiorstwu [...] [...] Spółce z o.o. z siedzibą [...] ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Przedsiębiorstwo P.-M. "M." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła w dniu 7 czerwca 2021r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na nierozpatrzeniu wniosku skarżącego z 14 maja 2021r. o udostępnienie informacji publicznej. We wniosku tym skarżący wnosił o przesłanie, na wskazany adres mailowy, informacji o wykonywaniu umowy w zakresie opracowania dokumentacji projektowej pn. "Projekt budowlano-wykonawczy rozbudowy oczyszczalni ścieków w N. D. , gm. N. D." tj. kopii następujących dokumentów: umów zawartych pomiędzy Gminą N. D. oraz jednostką projektową PAMM mgr inż. Z. D. w zakresie opracowania dokumentacji projektowej; umowy na sprawowanie nadzoru autorskiego dla w/w dokumentacji; aneksów do umów, jeżeli takie były zawierane; dokumentów uprawnień projektanta. Podniósł, że do dnia wniesienia skargi Wójt Gminy nie ustosunkował się do wniosku. W związku z tym skarżący obecnie domaga się stwierdzenia przez Sąd, że Wójt Gminy D. dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, a także o przyznanie od organu na rzecz skarżącego kwoty pieniężnej w wysokości [...] zł oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący podniósł, że organ uchylając się od rozpatrzenia wniosku naruszył art. 61 ust. 1 Konstytucji, art. 10 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 139 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych i art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez jego niezastosowanie i niepodjęcie działań w celu udostępnienia na wniosek informacji publicznej w ustawowych terminach. Następnie w obszernym uzasadnieniu skarżący przedstawił argumentację na poparcie skargi. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł natomiast o jej oddalenie wyjaśniając, że w dniu 28 maja 2021r., a więc z zachowaniem ustawowego 14-dniowego terminu wysłał na wskazany adres mailowy kopie żądanych dokumentów i udzielił skarżącemu wyczerpującej odpowiedzi; do odpowiedzi na skargę organ załączył wydruk udzielonej odpowiedzi (k. 27-41). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Wniosek skarżącego z 14 maja 2021r. dotyczył udzielenia informacji publicznej na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2019, poz. 1429 ze zm.), dalej jako "u.d.i.p." Na gruncie tej ustawy o bezczynności organu można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia konkretnej informacji, nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p., (tj. co do zasady 14 dni od dnia złożenia wniosku), odpowiednich czynności: 1) nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, 2) nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, 3) nie informuje wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, bądź że żądanej informacji publicznej nie posiada, albo 4) nie udziela informacji, o której mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Z akt wynika, że w niniejszej sprawie odpowiedź na wniosek skarżącego została udzielona skarżącemu we wskazany przez niego sposób i z zachowaniem ustawowego terminu. Wójt Gminy N. dołączył do odpowiedzi na skargę potwierdzenie przesłania skarżącemu żądanych dokumentów. Miało to miejsce w dniu 28 maja 2021r. (k. 32 akt sądowych), czyli 13 dni od złożenia wniosku (k.30). W związku z uwzględnieniem wniosku skarżącego i udzieleniem informacji publicznej, skarga na bezczynność wniesiona w dniu 7 czerwca 2021r. (data wpływu na skardze) była nieuzasadniona; w okolicznościach sprawy nie ma podstaw do kwestionowania oświadczenia organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę i załączonych od niej dokumentów. Sąd postanowił zatem skargę odrzucić jako – w tej sytuacji - niedopuszczalną, mając na względzie uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., akt II OPS 5/19, w której Sąd ten stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (tj. stwierdzenia czy organ dopuścił się bezczynności). W uzasadnieniu uchwały wskazano, że skargę na bezczynność, wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego, należy uznać za niedopuszczalną, bowiem odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Z uzasadnienia uchwały wynika również, że kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy, musi być w dacie wniesienia tej skargi aktualny nie zaś historyczny, z tego względu, że zasadniczym celem skargi na bezczynność jest usunięcie stanu bezczynności. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą skargę, choć we wskazanej uchwale NSA odnosi się zasadniczo do spraw zakończonych decyzją administracyjną, to jednak zawarte w jej uzasadnieniu rozważania mają również znaczenie dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi, w tym poprzez załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej zgodnie z trybem określonym w u.d.i.p., w szczególności poprzez jej udostępnienie w drodze czynności materialno-technicznej. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność, w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi, jest nieprawidłowy z tego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności (zob. postanowienia WSA w Białymstoku z 21 stycznia 2021r., II SAB/Bk 190/20 i z dnia 14 stycznia 2021r., II SAB/Bk 251/20). W konsekwencji, Sąd stwierdza, że skoro skarżący wniósł skargę na bezczynność organu już po uwzględnieniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, to zachodzi przeszkoda w merytorycznym rozpoznaniu skargi, co uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji; na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uzasadnione stało się orzeczenie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.