II SAB/Lu 71/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 10 września 2008 r. o przyznanie zasiłku celowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy , który nie rozpoznał wniosku z dnia 10 września 2008 r. o przyznanie Z .i W. zasiłku celowego. Organ administracyjny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wyjaśniając, po przedstawieniu przebiegu postępowania, że wniosek Z. W. został rozpoznany i decyzją z dnia [...] r., nr [...] odmówiono Z. W. przyznania pomocy pieniężnej na zakup żywności z programu rządowego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Sąd zważył, co następuje: Wniosek Z. W. z dnia 10 września 2008 r. wszczął postępowanie (art. 61 § 1 kpa) w sprawie zasiłku celowego, który organ administracji zobowiązany był załatwić przez wydanie decyzji (art.104 § 1 kpa). Powinność wydania decyzji oznacza, iż w świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, skarga na zarzuconą bezczynność jest dopuszczalna. Zgodnie bowiem z powołanymi przepisami prawa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadku określonym m.in. w pkt 1, a skarżący przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa, wyczerpując tym samym tryb określony w art. 52 § 1 ppsa. Dopuszczalność skargi czyni niezasadnym wniosek organu administracji o jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 6 ppsa). W sprawie nie zachodzi też inna przyczyna odrzucenia skargi określona w art. 58 § 1 pkt 1-5 ppsa. Nie oznacza to jednak, że w świetle okoliczności występujących w sprawie, skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. W myśl art. 149 ppsa, sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawie określonej w art. 3 § 1 pkt 2 ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu (decyzji). Niewątpliwe więc jest, że przepis ten ma zastosowanie, jeśli organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. W rozpatrywanej sprawie poza sporem jest, że decyzją z dnia [...]r. organ administracji rozstrzygnął wniosek skarżącego z dnia 10 września 2008 r. odmawiając Z. W. przyznania pomocy pieniężnej na zakup żywności z programu rządowego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 7 listopada 2008 r. Załatwienie sprawy przez wydanie decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność, co uzasadnia umorzenie tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa (por. uchw. NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08). Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.