II SAB/Lu 71/25

PostanowienieWSA w Lublinie2025-07-02

Skład orzekający: Asesor sądowy Anna Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Bezczynność organu w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ stanowi ona spór o charakterze cywilnoprawnym, a nie administracyjnoprawnym. Właściwym do rozpatrzenia takich spraw jest sąd powszechny.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Lublin w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu pod garażem w prawo własności, powołując się na art. 198g ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. M. na bezczynność Prezydenta Miasta Lublin w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a odrzucić skargę. M. P. i M. M. wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Lublin w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu pod garażem na działce nr [...] w prawo własności. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Dz. U. z 2024 r. poz. 334). Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został jednak w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Podkreślenia przy tym wymaga, że kognicja sądów administracyjnych dotyczy wyłącznie takich sporów pomiędzy określonym podmiotem a organem administracji publicznej, które powstały na gruncie stosunków administracyjnoprawnych. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący objęli skargą bezczynność Prezydenta Miasta Lublin mającą sprowadzać się do nierozpatrzenia ich wniosku o wykup użytkowanego gruntu pod garażem na działce nr [...], tj. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tego gruntu w prawo własności w trybie art. 198g ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1145). Na mocy tego przepisu użytkownik wieczysty nieruchomości gruntowej w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa, ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1463) może wystąpić z żądaniem sprzedaży tej nieruchomości na jego rzecz (ust. 1). Przedstawione żądanie stanowi roszczenie o zawarcie umowy. Bezczynność w takiej sprawie nie podlega zatem kognicji wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem nie mieści się w żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Spory powstałe na tle takiej sprawy - z uwagi na jej cywilnoprawny charakter - nie podlegają właściwości sądu administracyjnego. Stronie zainteresowanej skorzystaniem z gwarancji sądowej ochrony omawianego prawa przysługuje wyłącznie powództwo do sądu powszechnego (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 25 lutego 2025 r., II SAB/Go 154/24; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 8 kwietnia 2024 r., III SA/Kr 404/24). Reasumując, skarga na bezczynność Prezydenta Miasta Lublin jako wniesiona w sprawie, której przedmiot pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło