II SAB/Lu 72/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 12 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej, w zakresie formalnoprawnej dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J. B. K. wystąpił na drogę postępowania sądowoadministracyjnego ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego , a to wobec nieprzyznania mu żądanej pomocy społecznej postaci zasiłku celowego dla zakupu opału na sezon grzewczy 2005/06. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, skoro w aktach postępowania administracyjnego brak jest dowodu na potwierdzenie doręczenia skarżącemu decyzji rozstrzygającej o jego żądaniu przez organ pierwszej instancji, a dalej by zostało od niej złożone odwołanie. Stąd zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzut bezczynności jest nieuzasadniony, gdyż dopiero wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji nakłada na Kolegium obowiązek rozpatrzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaistniałej sytuacji proceduralnej zważył, co następuje: Zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę akcentuje obowiązek procedowania przez tenże organ dopiero wyniku złożenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, jako okoliczność o rozstrzygającym prawnie znaczeniu. Jednak powyższy tok argumentacji prowadzi w następstwie do formalnoprawnego rozstrzygnięcia, przesądzającego o niedopuszczalności skargi J. B. K . Na gruncie unormowania art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać złożona w sposób formalnoprawnie skuteczny jedynie w toczącej się sprawie administracyjnej. W odniesieniu do zarzutu bezczynności Samorządowego KoIegium Odwoławczego należy nadto wskazać na art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych, przyznający mu status organu wyższego stopnia w rozumieniu ustawowych uregulowań dla postępowania przed organami administracji. W następstwie obowiązek Samorządowego Kolegium Odwoławczego prowadzenia postępowania administracyjnego podlega kontroli jedynie na gruncie etapu drugoinstancyjnego. W tym miejscu wymaga jednoznacznego stwierdzenia, że co do zasady administracyjne postępowanie odwoławcze może zostać przeprowadzone jedynie w wyniku formalnoprawnie skutecznie podjętej inicjatywy podmiotu legitymowanego, nie zaś z urzędu. Zatem rozstrzygającą okolicznością jest czy w dacie wystąpienia ze skargą w sprawie niniejszej toczyło się postępowanie odwoławcze mające za przedmiot żądanie J. B. K. przyznania pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego dla zakupu opału na sezon grzewczy 2005/06. W świetle przedstawionych akt postępowania administracyjnego we wskazanej dacie takie drugoinstancyjne postępowanie nie toczyło się. W następstwie żaden przepis prawa nie dawał podstawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu do prowadzenia postępowania administracyjnego. Powyższe stanowi o zasadności stwierdzenia, że skarżący wystąpił na drogę postępowania sądowoadministracyjnego ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w sytuacji gdy droga postępowania sądowoadministracyjnego dla tego przedmiotu nie była otwarta. Ten proceduralny stan rzeczy wyczerpuje blankietowo sformułowaną hipotezę art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem zagadnienie czy i ewentualnie jaki tryb postępowania przedsądowego winien skarżący wyczerpać dla formalnoprawnie skutecznego wystąpienia ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, proceduralnie pozostaje bez rozstrzygającego znaczenia. Z tych względów na mocy dyspozycji ostatnio wskazanego unormowania Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji.