II SAB/Lu 728/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na przewlekłe postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy waloryzacji wypłaconego odszkodowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę. B. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłe postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy waloryzacji wypłaconego odszkodowania. Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2014r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia, czy w związku z przedmiotową skargą składał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący wskazał, że "w sprawie przewlekłości postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze interweniował wielokrotnie osobiście i drogą telefoniczną, jednak bez pożądanego skutku". W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga B. W. podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt niniejszej sprawy wynika, że B. W., wnosząc skargę na przewlekłe postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji tj. nie skorzystał z przysługującego mu prawa do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Zaznaczyć należy, że o wyczerpaniu przez skarżącego trybu opisanego w powyższym przepisie nie może świadczyć fakt złożenia przez niego pisma, w którym oświadczył, że interweniował wielokrotnie osobiście i drogą telefoniczną do Kolegium. W niniejszej sprawie skarżący, zarzucając przewlekłość organu, by wyczerpać środki zaskarżenia przysługujące mu w administracyjnym toku instancji, powinien był w trybie art. 37 § 1 k.p.a. złożyć na piśmie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wobec powyższego złożenie skargi z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. czyni koniecznym jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.