II SAB/Lu 73/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie niezawiadomienia o przekazaniu odwołania od decyzji nr [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Z. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N. polegającą na niezawiadomieniu skarżącego o przekazaniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu . jego odwołania od decyzji z dnia [...] r., nr [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, w przedmiocie odmowy przyznania usług opiekuńczych. Postanowieniem z dnia 11 marca 2013 r. WSA w Lublinie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy z powodu oczywistej bezzasadności jego skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 czerwca 2013 r., I OZ 523/13, oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie WSA w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na: - decyzje administracyjne (pkt 1); - postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); - postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); - inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych wyżej (pkt 8). Przedmiotem skargi jest bezczynność organu pierwszej instancji polegająca na niezawiadomieniu Z. W., jako wnoszącego odwołanie od decyzji tego organu, o przekazaniu odwołania organowi odwoławczemu. Żaden przepis prawa nie nakłada na organ pierwszej instancji obowiązku zawiadomienia wnoszącego odwołanie o przekazaniu tego odwołania organowi odwoławczemu. Obowiązek taki nie wynika w szczególności z art. 131 K.p.a., który obliguje organ pierwszej instancji do zawiadomienia stron o wniesieniu odwołania. Celem tej regulacji jest bowiem powiadomienie innych niż odwołujący się stron i uczestników postępowania o wniesionym odwołaniu i tym samym umożliwienie im obrony swoich praw w postępowaniu odwoławczym. Skoro zatem na organie, który wydał decyzję, nie spoczywa obowiązek zawiadomienia wnoszącego odwołanie o przekazaniu odwołania organowi drugiej instancji, wyłączona jest możliwość składania skargi na bezczynność w tym przedmiocie. Skargę należało więc odrzucić jako niedopuszczalną w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, iż sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości tego sądu. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.