II SAB/Lu 79/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nierozpoznania w terminie wznowionego postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W skardze z dnia 8 grudnia 2010 r. K. B. zarzuciła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] bezczynność polegającą na niezałatwieniu w terminie wniosku Zespołu Szkół w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy objętej decyzją Kolegium z dnia [...] r., nr [...] odmawiającą uchylenia w wyniku wznowienia postępowania ostatecznej decyzji Kolegium z dnia [...] r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] dotyczącą stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości nr 1266 położonej w miejscowości [...]. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na fakt rozpoznania przedmiotowego wniosku w dniu 6 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny. W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Niewątpliwe więc jest, że przepis ten ma zastosowanie, jeśli organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że organ, którego bezczynność została zaskarżona, nie załatwił sprawy w miesięcznym terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Wynika to z zestawienia daty wpływu sprawy do tego organu (21 lipca 2010 r.) z datą załatwienia sprawy przez wydanie decyzji (6 grudnia 2010 r.). Niewątpliwe wiec jest, że sprawa została załatwiona po upływie miesiąca od daty wpływu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pozostawało zatem w bezczynności, jednakże stan ten ustał w dniu 6 grudnia 2010 r., kiedy to organ wydał decyzję nr [...] załatwiającą wniosek Zespołu Szkół w [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2 cytowanego przepisu. Załatwienie sprawy przez wydanie decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność i uzasadnia umorzenie tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – Lex nr 463487). Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.