II SAB/Lu 80/12

PostanowienieWSA w Lublinie2012-10-17

Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w tym zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu administracyjnym, w tym zażalenia do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie tych środków skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący A. S. wniósł skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w przedmiocie nieprzyznania mu świadczeń z pomocy społecznej. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy wnosił zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący nie przedstawił takiego dowodu w wyznaczonym terminie. W związku z tym sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a., w przypadku niezałatwienia sprawy w określonym terminie przez organ administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia. A. S. wniósł skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w przedmiocie nie przyznania mu świadczeń z pomocy społecznej. W związku z tym, że z akt sprawy nie wynikało, czy skarżący wnosił zażalenia do organu wyższego stopnia, został zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 27 sierpnia 2012 r. wezwany do wyjaśnienia tej kwestii w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 13 września 2012r. Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie. Z ustaleń powyższych wynika zatem, że skarżący w przedmiotowej sprawie nie złożył zażalenia na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. w zakresie świadczeń z pomocy społecznej, wobec czego nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło