II SAB/Lu 81/21

PostanowienieWSA w Lublinie2021-09-30

Skład orzekający: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej, wniesiona bez wcześniejszego skutecznego ponaglenia, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona skutecznym ponagleniem wniesionym do właściwego organu. Ponaglenie w formie elektronicznej musi spełniać wymogi formalne, w tym być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, lub uwierzytelnione w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności danych. Wniesienie ponaglenia 'zwykłym' mailem nie spełnia tych wymogów.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa oraz w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została podzielona na dwa postępowania. W sprawie kary pieniężnej, Sąd wezwał do uiszczenia wpisu sądowego. Stowarzyszenie wniosło zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do wpisu, a także próbowało wykazać wniesienie ponaglenia poprzez przesłanie 'zwykłych' maili do organu.
Rozstrzygnięcie
I. Odrzucono skargę. II. Umorzono postępowanie zażaleniowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] we [...] na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w L. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. umorzyć postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem Stowarzyszenia [...] we [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 lipca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. Stowarzyszenie [...] we W. (reprezentowane przez przedstawiciela R. S.) wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] polegającą na niepodjęciu stosownych działań w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzewa z terenu działki o numerze ewidencyjnym [...] we W., a także na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia [...] kwietnia 2021 r. Skarga powyższa w zakresie, w jakim dotyczy bezczynności organu w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa, została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Lu 81/21, natomiast w części dotyczącej bezczynności organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, skarga została wyłączona do odrębnego rozpoznania i zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Lu 82/21. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2021 r. (sygn. akt II SAB/Lu 81/21) Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei pismem z dnia 4 sierpnia 2021 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwanie (m.in.) do złożenia dowodu wniesienia w trybie art. 37 k.p.a. ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej prawidłowo w dniu 10 sierpnia 2021 r. (potwierdzenie odbioru – k. 32). W dniu 13 sierpnia 2021 r. skarżące Stowarzyszenie wniosło zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, jednocześnie wnosząc na urzędowym formularzu (druk PPPr) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ponadto, w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 4 sierpnia 2021 r. do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia, strona skarżąca nadesłała wydruki korespondencji mailowej z dnia 29 kwietnia 2021 r. oraz z dnia 31 maja 2021 r., kierowanej do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."). Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia. W świetle art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku bezczynności zarzucanej [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków, ponaglenie należy wnieść za pośrednictwem tego organu do organu wyższego stopnia, tj. do Generalnego Konserwatora Zabytków (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.). Podkreślić należy, że ponaglenie wnoszone w trybie art. 37 k.p.a., winno spełniać wymogi formalne każdego podania, określone w art. 63 k.p.a. Przepis ten w § 1 wymienia dopuszczalne sposoby wniesienia ponaglenia, stanowiąc, że podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego powinno być przy tym opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, lub uwierzytelniane w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej (art. 63 § 3a pkt 1 k.p.a.). W świetle powyższego stwierdzić należy, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a. "zwykłym" mailem, na adres poczty elektronicznej organu. Jedynym dopuszczalnym sposobem wniesienia ponaglenia w formie dokumentu elektronicznego jest jego skierowanie poprzez platformę ePUAP do elektronicznej skrzynki podawczej organu utworzonej na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Dokument taki wymaga przy tym opatrzenia go kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z powyższych względów, niezależnie od analizy treści pism kierowanych przez skarżące Stowarzyszenie do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] przed wniesieniem skargi, a nadesłanych do Sądu w formie wydruków w odpowiedzi na wezwanie z dnia 4 sierpnia 2021 r., stwierdzić należy, że wobec faktu, iż pisma te strona skarżąca każdorazowo kierowała do organu w formie "zwykłego" maila nieopatrzonego podpisem elektronicznym, żadne z nich nie może zostać uznane za ponaglenie wniesione w trybie art. 37 k.p.a., a tym samym nie może świadczyć o spełnieniu wymogu z art. 53 § 2b p.p.s.a., dotyczącego poprzedzenia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania ponagleniem. W konsekwencji należy przyjąć, że skarga Stowarzyszenia [...] we [...] została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a., co z kolei stanowi podstawę do jej odrzucenia w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej. W związku ze stwierdzeniem niedopuszczalności skargi uznać należy, że bezprzedmiotowe stało się żądanie od strony skarżącej uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który wobec konieczności odrzucenia skargi i tak podlegałby zwrotowi na rzecz strony skarżącej, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W konsekwencji bezprzedmiotowe stało się również postępowanie zażaleniowe wywołane zażaleniem strony skarżącej na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 lipca 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z tego względu, wraz z odrzuceniem skargi, postępowanie zażaleniowe w tym przedmiocie należało umorzyć na zasadzie art. 195 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło