II SAB/Lu 82/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 13 października 2005 r. o przyznanie specjalnego zasiłku celowego; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić Z. W. przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Okoliczność powyższa zachodzi w sprawie niniejszej. Przedmiotem skargi Z. W. jest bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania jego wniosku z dnia 13 października 2005 r. dotyczącego świadczeń z pomocy społecznej. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, postępowanie administracyjne w sprawie tego wniosku ostatecznie zostało zakończone decyzją Kierownika GOPS wydaną z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...] r., Nr [...]. Skoro dana sprawa administracyjna została załatwiona decyzją administracyjną to oczywistym jest, iż organ administracji publicznej wywiązał się z jego podstawowego obowiązku, jakim jest załatwienie sprawy w trybie określonym przez Kodeks postępowania administracyjnego i tym samym nie można mówić tutaj o bezczynności tego organu administracji. Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy w oparciu o art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.