II SAB/Lu 87/05

II SAB/Lu 87/05 P O S T A N O W I E N I E Lublin, dnia 11 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A w R. na bezczynność Burmistrza Miasta p o s t a n a w i a odrzucić skargę. II SAB/Lu 87/05 U Z A S A D N I E N I E W dniu 29 września 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Spółka A w R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R., wskazując, iż Burmistrz nie podjął żadnych działań w związku z wnioskami spółki o wyłączenie jej nieruchomości z obszaru górniczego. Skarga podpisana została przez prezesa zarządu Spółki. W piśmie z dnia 9 grudnia 2005 r. (data nadania: 12 grudnia 2005r.) Spółka A sprecyzowała skargę w ten sposób, że zarzuciła Burmistrzowi bezczynność co do jej wniosku o wyłączenie nieruchomości z obszaru górniczego i przeznaczenie jej w planie zagospodarowania przestrzennego do rekultywacji w formie składowiska zabezpieczonego. Pismo to podpisane zostało również przez prezesa zarządu Spółki. Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2005 r. skarżąca spółka wezwana została do uzupełnienia braków skargi przez podpisanie skargi oraz pisma precyzującego skargę przez drugą osobę uprawnioną do reprezentowania spółki, pod rygorem odrzucenia skargi. W wykonaniu tego zarządzenia prezes zarządu skarżącej nadesłał kopię skargi oraz pisma z dnia 9 grudnia 2005 r., podpisane przez niego dwukrotnie – jako prezesa zarządu oraz "z upoważnienia" wiceprezesa zarządu J. F. Dołączył również kopię upoważnienia do złożenia podpisu, z nieczytelnym podpisem J. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga jest pismem strony w rozumieniu przepisu art. 45 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 ustawy). W myśl przepisu art. 46 § 1 ustawy każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Nr [...] z dnia [...], skarżąca Spółka A z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie zatem z przepisem art. 201 § 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz.1037 ze zmianami), spółkę reprezentuje zarząd, który składa się z jednego albo większej liczby członków. Jeżeli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania określa umowa spółki (art. 205 § 1 kodeksu spółek). Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego powołanego wyżej wynika, że w przypadku zarządu jednoosobowego reprezentacja spółki jest jednoosobowa, natomiast w przypadku powołania zarządu wieloosobowego, uprawnieni do reprezentacji są albo dwaj członkowie zarządu łącznie albo jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. Z odpisu z KRS wynika następnie, że zarząd spółki jest trzyosobowy (prezes zarządu i dwóch wiceprezesów) oraz że ustanowiony jest jeden prokurent. W tej sytuacji do reprezentowania skarżącej uprawnieni są dwaj spośród trzech członków zarządu, działający łącznie albo jeden z nich łącznie z prokurentem. Oznacza to, że zarówno skarga, jaki pismo ją precyzujące powinny być podpisane przez dwie osoby uprawnione do reprezentacji skarżącej Spółki. Jeżeli skarga zawiera braki, polegające na niezachowaniu wymogów formalnych, przewidzianych dla pism strony w postępowaniu sądowym (art. 46 – 48 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) albo wymogów skargi określonych w przepisie art. 57 § 1 ustawy i braki te uniemożliwiają nadanie skardze biegu, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia lub poprawienia skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3). Nieuzupełnienie braków skargi w wyznaczonym terminie powoduje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3). Spółka A, wobec nieuzupełnienia jej braków podlega odrzuceniu. W wyznaczonym terminie skarga nie została bowiem podpisana przez drugą z osób uprawnionych o reprezentacji spółki, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Wymogu podpisania skargi przez dwie osoby uprawnione do reprezentacji spółki nie spełnia podpisanie skargi i pisma ją precyzującego dwukrotnie przez tę samą osobę - prezesa zarządu, działającego w imieniu swoim oraz "z upoważnienia" jednego z wiceprezesów. Upoważnienie to nie jest skuteczne, nie może bowiem zmieniać zasad reprezentacji spółki wynikających z ustawy oraz umowy spółki. Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że skarga wniesiona została po upływie terminu. Podjęcie rozstrzygnięcia co do wniosków dotyczących planu lub uwag do projektu planu jest obowiązkiem wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. W myśl przepisu art. 101 "a" ust. 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz.1591 z późn. zmianami), gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem, stosuje się odpowiednio przepis art. 101 ustawy. Przepis art. 101 ust. 1 stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy zależy zatem od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego organowi gminy do usunięcia naruszenia prawa albo w razie odmowy usunięcia naruszenia prawa, skarga może być skutecznie wniesiona do sądu administracyjnego. Do wezwania wskazanego w art. 101 ust. 1 stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym). Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być skierowane do organu gminy w każdym czasie, natomiast termin do wniesienia skargi do sądu wynosi trzydzieści dni od dnia, w którym skarżący został zawiadomiony o odmowie usunięcia naruszenia prawa. Jeżeli organ nie zajął stanowiska wobec wezwania do usunięcia naruszenia prawa, bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczyna się od dnia następnego po dniu, w którym upłynął maksymalny termin ustanowiony na mocy art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego do załatwienia sprawy, czyli po upływie dwóch miesięcy, w czasie których organ miał obowiązek ustosunkować się do wezwania (art. 35 § 3 k.p.a. w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym). Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżąca w dniu 22 kwietnia 2005 r. zwróciła się do Burmistrza po raz kolejny o uwzględnienie jej wniosków dotyczących planu zagospodarowania przestrzennego i wskazała na brak odpowiedzi Burmistrza na dwa wcześniejsze pisma w tej sprawie. Pismo z dnia 22 kwietnia 2005 r., mimo iż nie zostało nazwane wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, spełnia w tej sytuacji wymóg wezwania w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wzywa bowiem organ administracji do podjęcia rozstrzygnięcia co do wniosków skarżącej, które pozostały bez odpowiedzi. Z akt sprawy wynika ponadto, że w dniu 5 maja 2005 r. Burmistrz Miasta wystosował do skarżącej pismo dotyczące jednego z wniosków spółki, wskazanych w piśmie z dnia 22 kwietnia 2005 r. brak jednak dowodu doręczenia tego pisma skarżącej. W tej sytuacji należy przyjąć, że termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi (art. 53 § 1 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) liczony być powinien od dnia następnego po upływie dwóch miesięcy, w czasie których organ miał obowiązek ustosunkować się do wezwania. Skoro wezwanie dokonane zostało w dniu 22 kwietnia 2005 r., skarga wniesiona w dniu 29 września 2005 r. jest spóźniona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.