II SAB/Lu 87/07

WyrokWSA w Lublinie2008-03-18

Skład orzekający: Leszek Leszczyński, Joanna Cylc-Malec, Maciej Kierek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pozostaje w bezczynności, jeśli nie wydał decyzji w sprawie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w ustawowym terminie, pomimo poinformowania strony o przyczynach zwłoki i wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy?
Ratio decidendi
Organ pozostaje w bezczynności, jeśli nie wydał decyzji w sprawie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w ustawowym terminie, nawet jeśli poinformował stronę o przyczynach zwłoki i wyznaczył nowy termin. Celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia, dlatego sąd uwzględnia skargę i zobowiązuje organ do wydania decyzji.
Stan faktyczny
M. W. złożył wniosek o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej nie wydał decyzji w ustawowym terminie, informując o przyczynach zwłoki (brak zaświadczenia z PUP) i wyznaczając nowy termin. Strona złożyła skargę na bezczynność organu. Sąd rozpoznał sprawę w dniu 18 marca 2008 r. i stwierdził, że do tego dnia decyzja nie została wydana.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Wójta Gminy do wydania decyzji w sprawie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Maciej Kierek, Protokolant Referent stażysta Julia Polak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 marca 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z 23.09.2007 r. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej I. zobowiązuje Wójta Gminy do wydania decyzji w sprawie przyznania świadczenia z pomocy społecznej w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku; M. W. w skardze z dnia 4 października 2007 r. zarzuca Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej bezczynność w sprawie jego wniosku z dnia 23 września 2007 r. (złożonego przez niego w Urzędzie Gminy w dniu 24 września 2007 r.) o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej. Wniosek dotyczył przyznania "świadczenia na egzystencję". Złożenie skargi poprzedzone zostało złożeniem w dniu 1 października 2007 r. zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z bezczynnością organu. W sformułowanej w dniu 30 października 2007 r. odpowiedzi na skargę, Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wnosi o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ wskazał, iż pismem z dnia 28 września 2007 r. wyznaczono termin wizyty pracownika socjalnego na dzień 4 października 2007 r. celem aktualizacji wywiadu środowiskowego. W związku z pismem M. W., informującym o możliwości przeprowadzenia wywiadu w tym dniu w czasie między godz. 12.00 a 12.30, aktualizacja wywiadu została przeprowadzona w powyższym terminie, ale nie mogła zostać zakończona z powodu nieposiadania przez wnioskodawcę zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy. Wnioskodawca zobowiązał się do dostarczenia zaświadczenia, nie określając jednak terminu wykonania tego zobowiązania. Pracownik socjalny podjął następnie nieskuteczne próby skontaktowania się z wnioskodawcą (w dniu 18 oraz 22 października 2007 r.). Brak kontaktu spowodował, iż organ w dniu 23 października 2007 r. poinformował wnioskodawcę o rozpatrzeniu jego wniosku do dnia 23 listopada 2007 r., podając jako przyczynę brak powyższego zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy bądź zaświadczenia lekarskiego, potwierdzającego czasową niezdolność do podjęcia pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga dotycząca bezczynności Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wniosku złożonego przez M. W. w dniu 24 września 2007 r. o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej w stanie faktycznym z dnia wyrokowania przez ten Sąd jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 106 ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. nr 64, poz. 593 ze zm.) decyzję administracyjną o przyznaniu lub odmowie świadczenia z zakresu pomocy społecznej wydaje się po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego. W postępowaniu poddanym kontroli sądowej w wyniku wniesienia niniejszej skargi taki wywiad środowiskowy został wyznaczony oraz przeprowadzono próbę dokonania istotnych z punktu widzenia przedmiotu sprawy ustaleń. Jednocześnie należy przyjąć, iż niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oznacza, iż organ pozostaje w bezczynności. W niniejszej sprawie miało wprawdzie miejsce zastosowanie przepisu art. 36 k.p.a., bowiem organ poinformował wnioskodawcę o niezałatwieniu sprawy w terminie, podał przyczynę zwłoki oraz wskazał nowy termin załatwienia sprawy, niemniej Sąd, rozpoznając skargę M. W. w dniu 18 marca 2008 r. pomimo zawiadomienia organu o terminie rozprawy, w wyniku niestawienia się nikogo w imieniu organu nie posiadał informacji o tym, czy do dnia 23 listopada 2007 r. sprawa została załatwiona, a także o tym, czy sprawa została załatwiona w terminie nawet późniejszym ale poprzedzającym termin rozprawy przed Sądem. W sytuacji braku takiej informacji należy przyjąć, iż decyzja przyznająca świadczenie lub odmawiająca jego przyznania nie została podjęta. Sąd bowiem, na gruncie art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Dla oceny prawnej kwestii bezczynności miarodajna jest data wyrokowania przez Sąd. Sprawą nieistotną z punktu widzenia tej oceny jest fakt, że skarżący jeszcze przed upływem terminu określonego w art. 35 § 3 k.p.a. złożył zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 k.pa. oraz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Jedynie bowiem wydanie decyzji, nawet gdy podjęta ona zostaje z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania, wyłącza możliwość uwzględnienia skargi i prowadzi do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego (por. wyr. NSA z dn. 16 marca 2000 r., I SAB 201/99, LEX nr 54517). Biorąc natomiast pod uwagę fakt, że instytucja skargi na bezczynność ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie i przyjmując, iż wniosek M. W. z dnia 23 września 2007 r. (złożony w dniu 24 września 2004 r.) nie został dotąd załatwiony, należało na gruncie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność organu uwzględnić i zobowiązać organ do wydania decyzji w sprawie powyższego wniosku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło