II SAB/Lu 87/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący wnioskiem z dnia 14 lipca 2016 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2016 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy postanowieniem z dnia 12 października 2016 r. Skarżący po raz trzeci wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając trzeci wniosek powołał się na te same okoliczności, które uzasadniały wniosek z dnia 14 lipca 2016 r. i z dnia 10 grudnia 2016 r. Ponadto wezwany do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń, tak samo jak w przypadku wniosku z dnia 14 lipca 2016 r., nie wykonał wezwania. Zatem w toku niniejszego postępowania miała już miejsce ocena zasadności przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Tym samym ponowna ocena tego, czy zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata stała się zbędne zwłaszcza, że tak jak uprzednio uchyla się od nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie postanowienia.