II SAB/Lu 87/16
PostanowienieWSA w Lublinie2016-12-29
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, po odmowie przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, czyni rozpoznanie wniosku zbędnym i uzasadnia umorzenie postępowania?Ratio decidendi
Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym staje się zbędne, jeżeli strona już wcześniej występowała z takim wnioskiem, a jego zasadność została oceniona przez sąd, który utrzymał w mocy postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 249a PPSA, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy ulega umorzeniu.Stan faktyczny
Skarżący J. H. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata) w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wniosek ten został poprzednio odrzucony przez referendarza sądowego, a następnie utrzymany w mocy przez WSA. Skarżący ponownie złożył wniosek, powołując się na te same okoliczności.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy.
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący wnioskiem z dnia 14 lipca 2016 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2016 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie utrzymał w mocy postanowieniem z dnia 12 października 2016 r. Skarżący ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając go powołał się na te same okoliczności, które uzasadniały wniosek z dnia 14 lipca 2016 r. Zatem w toku niniejszego postępowania miała już miejsce ocena zasadności przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Tym samym ponowna ocena tego, czy zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata stała się zbędne.
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło