II SAB/Lu 87/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 listopada 2021 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. R. K. wniósł w dniu [...] lipca 2021r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Prokuratora Okręgowego w Z. skargę na bezczynność tego Prokuratora polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] lipca 2021r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wskazał, że we wniosku tym domagał się udostępnienia informacji w następującym zakresie: 1. Czy Prokuratorzy Rejonowi w Z. i Prokuratorzy ostatnio delegowani mają ukończone szkolenie, kurs kwalifikacyjny lub studia podyplomowe z zakresu prowadzenia dochodzeń w sprawach, w których stosowana jest przemoc psychiczna alienacji rodzicielskiej wobec dzieci i drugiego rodzica? 2. Czy Prokuratorzy Rejonowi w H., T. L., B., J. L., K. i Prokuratorzy ostatnio delegowani mają ukończone szkolenie, kurs kwalifikacyjny lub studia podyplomowe z zakresu prowadzenia dochodzeń w sprawach, w których stosowana jest przemoc psychiczna alienacji rodzicielskiej wobec dzieci i drugiego rodzica? 3. Czy Prokuratorzy Okręgowi w Z. mają ukończone szkolenie, kurs kwalifikacyjny lub studia podyplomowe z zakresu prowadzenia dochodzeń w sprawach, w których stosowana jest przemoc psychiczna alienacji rodzicielskiej wobec dzieci i drugiego rodzica? 4. Kiedy Prokuratorzy Rejonowi i Prokuratorzy Okręgowi odbyli szkolenie, kurs kwalifikacyjny lub studia podyplomowe z zakresu przemocy psychicznej alienacji rodzicielskiej? 5. Kto - proszę o podanie imienia i nazwiska, zważywszy, że są to osoby zaufania publicznego i informacje te są jawne - z Prokuratorów Rejonowych i Prokuratorów Okręgowych i Prokuratorów delegowanych odbył szkolenie, kurs kwalifikacyjny lub studia podyplomowe z zakresu przemocy psychicznej alienacji rodzicielskiej? 6. Która z Prokuratur Rejonowych w Z., w H., J. L., B., T. L. wydał akt oskarżenia za stosowanie przemocy psychicznej alienacji rodzicielskiej z art. 207 k.k. przeciwko dzieciom? 7. Czy ustawa kodeks karny jest inny dla osób alienowanych, wyobcowanych, odtrąconych i niekochanych a inny dla osób w pełnych rodzinach? 8. Czy ustawa kodeks karny jest inny dla kobiet i mężczyzn? 9. Czy ustawa kodeks kamy jest inny dla matek, a inny dla ojców? 10. Dlaczego Prokuratury Rejonowe w Z., w H., J. L., B., T. L., umarzają sprawy przeciwko narcystycznej matce alienatorowi J. A. K. potwierdzone dowodami i zeznaniami świadków a wszczynają sprawy karne przeciwko posiadającemu pełnię władzy rodzicielskiej ojcu R. K. na podstawie kłamstw, pomówień, fałszywych zeznań i fałszywych oskarżeń? 11. Jak i czy zamierza Prokuratura Rejonowa w Z. i Prokuratura Okręgowa w Z. pomóc mojej córce małoletniej K. K. dotkniętej przemocą psychiczną alienacji rodzicielskiej ze strony matki J. A. K.? 12. Czy Prokuratorzy stosują zasadę " Gdy pieniądze mówią, prawda milczy", bez względu na krzywdę dziecka alienowanego? Podniósł, że wprawdzie w dniu [...] lipca 2021 r. otrzymał odpowiedź Prokuratora, ale "informacja ta jako decyzja w sprawie administracyjnej nie była przedmiotem złożonego przez skarżącego wniosku, jest zbywająca, pokrętna, drwiąca, łamiąca prawo o prokuraturze, bowiem zwrócił się on o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej funkcjonariuszy publicznych zgodnie z art. 115 §13 kk i są to informacje jawne, w dodatku z osobnego wykazu służbowego o szkoleniach i formach doskonalenia kadr Prokuratur Rejonowych i Prokuratury Okręgowej w Z. stanowiących dane gromadzone przez Prokuratora Okręgowego na podstawie art. 134 §1 ustawy Prawo o prokuraturze -Doszło więc do udostępnienia informacji publicznej innej niż objętej wnioskiem Skarżący zarzucił Prokuratorowi naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako "u.d.i.p."), gdyż Prokurator udostępnił mu informacje inne niż objęte zakresem wniosku. 3) art. 134 §1 prawo o prokuraturze poprzez niedopełnienie obowiązków prowadzenia dla każdego prokuratora prokuratury rejonowej i okręgowej osobnego wykazu służbowego zawierającego podstawowe dane dotyczące jego stosunków służbowych i osobistych w zakresie mającym wpływ na pełnienie urzędu prokuratora, a także dane na temat odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego oraz innych okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych dziedzinach prawa lub prowadzeniu poszczególnych rodzajów spraw. (Dz.U.2021.0.66 t.j. - Ustawa z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze), 4) art. 107 §1 k.p.a. poprzez brak pouczenia o środkach odwołania, 5) art. 2 Konstytucji poprzez łamanie praworządności i praw jego i jego córki K. K. w wyniku przemocy psychicznej w postaci alienacji rodzicielskiej, 6) art. 6 Konstytucji poprzez łamanie zasady bezstronności i równego traktowania obywateli umarzanie spraw toczących się przeciwko alienatorowi matce J. A. K. o stosowanie przemocy psychicznej w postaci alienacji rodzicielskiej i umarzanie spraw o pobicie J. K. i R. K. przez J. A. K.. W obszernym uzasadnieniu skarżący przedstawił swoją sytuację dotyczącą relacji z jego byłą żoną (matką jego córki K. ), wskazał na szereg postępowań karnych wszczynanych wobec niej i wobec skarżącego. Podniósł, że alienacja rodzicielska polegająca na umacnianiu przez jednego z rodziców w dziecku negatywnego stosunku do drugiego rodzica (w szczególności gdy władzy rodzicielskiej nie sprawują oboje) jest postacią przestępstwa znęcania się nad dzieckiem. Jego zdaniem w tym zakresie organy ścigania, w szczególności prokuratorzy powinni posiadać specjalistyczną wiedzę, nabytą m.in. na szkoleniach zawodowych. Zdaniem skarżącego, działania Prokuratury Okręgowej w Z. wobec skarżącego świadczą o tym, że prokuratorzy tego okręgu nie posiadają takiej wiedzy, skarżący złożył więc wniosek o udzielenie informacji, na temat posiadanych przez ich w tym zakresie kwalifikacji, w tym odbytych szkoleń. Jego zdaniem, wniosek jest uzasadniony szczególnie istotny dla interesu publicznego, gdyż ma na celu uzyskanie informacji czy zostały wdrożone procedury wymagane przez przepisy prawa, które zapewniają uzyskanie przez potencjalnych pokrzywdzonych przestępstwem rzetelnej informacji o charakterze prawnym jakim jest ochrona prawna dzieci i drugiego rodzica przed szkodliwymi skutkami przemocy psychicznej alienacji rodzicielskiej Skarżący obszernie przedstawił stanowiska innych organów i sądów w zakresie zjawiska alienacji rodzicielskiej, wskazał również na dokumenty potwierdzające, że skarżący posiada w tym zakresie wiedzę. Podniósł, że także Prokurator Okręgowy w Z. powinien zadbać o aktualizowanie szkoleń dla kadry prokuratorów rejonowych i prokuratorów okręgowych, co umożliwi mu prawidłowe wykonywanie swoich obowiązków procesowych. Stwierdził, że Prokurator nie prowadząc doskonalenia kadr i nie prowadząc osobnego wykazu odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego narusza przepisy prawa o prokuraturze tj. art 134 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze. W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy w Z. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w piśmie z [...] lipca 2021r. udzielił skarżącemu następującej odpowiedzi: W zakresie pytań sformułowanych w pkt 1-5 wyjaśnił, że Prokuratura Okręgowa w Z. nie prowadzi rejestru szkoleń, kursów kwalifikacyjnych i studiów podyplomowych, w których uczestniczyli zarówno prokuratorzy prokuratur rejonowych okręgu z. , jak i Prokuratury Okręgowej w Z. . Odnośnie pytania z pkt 6 stwierdził, że wniosek jest nieprecyzyjny, bowiem nie wskazuje jakiego okresu dotyczy, a w związku z tym nie spełnia wymogów wniosku o informację publiczną. Co do pytań zawartych w pkt 7-9 stwierdził, że informacja o obowiązujących przepisach prawnych oraz o ich interpretacji nie ma charakteru informacji publicznej. W odniesieniu do pytań sformułowanych w pkt 10-11 poinformował, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie ma zastosowania do konkretnych, indywidualnych spraw osoby, która w takim wnioskiem występuje, bowiem konkretne, indywidualne sprawy określonej osoby nie są sprawami publicznymi. Natomiast co do pytania zawartego w pkt 12 stwierdził, że jest ono niezrozumiałe i nie stanowi informacji publicznej. W związku z udzieleniem odpowiedzi, skarga na bezczynność jest – w ocenie Prokuratora – bezzasadna i powinna być oddalona. Odnosząc się do zarzutu sformułowanego w pkt 3 skargi, dotyczącego szkoleń, kursów kwalifikacyjnych i studiów podyplomowych (dotyczących alienacji rodzicielskiej), w których uczestniczyli prokuratorzy prokuratur okręgu z. , stwierdzić należy, że także w tym zakresie nie doszło do bezczynności, bowiem odpowiedź została udzielona wnioskodawcy w ustawowym terminie. Prokuratura Okręgowa w Z. nie prowadzi rejestru szkoleń, w których uczestniczyli prokuratorzy zarówno prokuratur rejonowych, jak i Prokuratury Okręgowej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie pozostaje to w sprzeczności z art. 134 §1 ustawy Prawo o prokuraturze. Z przepisu tego wynika, że właściwy prokurator okręgowy prowadzi dla każdego prokuratora prokuratury rejonowej i okręgowej osobny wykaz służbowy, zawierający podstawowe dane dotyczące stosunków służbowych i osobistych w zakresie, w jakim ma to wpływ na pełnienie urzędu prokuratora, a także dane na temat odbytych szkoleń i form doskonalenia zawodowego oraz innych okoliczności wskazujących na specjalizację w poszczególnych dziedzinach prawa lub prowadzeniu poszczególnych rodzajów spraw. W praktyce są to informacje zawarte w poszczególnych częściach akt osobowych prokuratorów, aczkolwiek zauważyć należy, że nie zawsze wydawane są stosowne zaświadczenia o udziale w szkoleniach, co powoduje, iż nawet dokonanie wglądu do akt osobowych wszystkich prokuratorów (stanowiłoby to wówczas informację publiczną przetworzoną, wymagającą wykazania szczególnego interesu publicznego) nie dawałoby pewności w tym zakresie. Ponieważ stosowna odpowiedź została skarżącemu udzielona, z zachowaniem terminu ustawowego, zarzut bezczynności uznać należy za chybiony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz.2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 kpa) bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (powoływanej wcześniej jako "u.d.i.p.") bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99). Skarga nie jest zasadna. W świetle przepisów u.d.i.p. udostępnieniu polega wyłącznie informacja będąca "informacją publiczną" i tylko przez podmioty, na których ciąży obowiązek udostępnienia takiej informacji. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29). Zgodnie natomiast z art. 4 u.d.i.p.: 1. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Z przepisów tej ustawy wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w niej czynności, niezależnie od tego, czy objęta wnioskiem informacja jest informacją publiczną, czy nie. W pierwszym przypadku organ ma obowiązek udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnie z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia, jeśli zaś nie posiada informacji, powinien o tym poinformować wnioskodawcę. W drugim natomiast przypadku, a więc gdy wniosek strony nie dotyczy informacji publicznej, jedyną dopuszczalną formą odniesienia się podmiotu, do którego wniosek został złożony, jest zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną (zob. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2016 r., I OSK 1323/16). Załatwienie wniosku w jeden ze wskazanych sposobów oznacza brak bezczynności organu. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Wniosek R. K. z [...] lipca 2021r. został bowiem załatwiony przez Prokuratora Okręgowego w Z. w powyższy sposób. Skarżący we wniosku zawarł dwanaście pytań dotyczących: szkoleń, kursów kwalifikacyjnych i studiów podyplomowych o tematyce związanej z alienacją rodzicielską, w których uczestniczyli prokuratorzy prokuratur rejonowych okręgu z. , jak i Prokuratury Okręgowej w Z. (pkt 1-5); tego, która z prokuratur rejonowych (za wyjątkiem Prokuratury Rejonowej w K. ) wydała akt oskarżenia za stosowanie przemocy psychicznej w formie alienacji rodzicielskiej z art. 207 k.k. przeciwko dzieciom" (pkt 6); wykładni przepisów kodeksu karnego ("czy ustawa kodeks karny jest inny dla alienowanych, wyobcowanych, odtrąconych i niekochanych, a inny dla osób w pełnych rodzinach", "czy ustawa kodeks karny jest inny dla kobiet i mężczyzn", "czy ustawa kodeks karny jest inny dla matek, a inny dla ojców" (pkt 7–9); informacji związanych z postępowaniami dotyczącymi wnioskodawcy (pkt 10-11), a także informacji, czy "prokuratorzy stosują zasadę "Gdy pieniądze mówią prawda milczy" bez względu na krzywdę dziecka alienowanego" (pkt 12). Prawidłowo Prokurator uznał, że za informacje publiczne (w powyższym rozumieniu) można potraktować wyłącznie informacje objęte pytaniami z pkt 1-4, a więc informacje dotyczące kwalifikacji prokuratorów (we wskazanym zakresie tj. dotyczącym zjawiska alienacji rodzicielskiej). W ocenie Sądu, Prokurator załatwił wniosek skarżącego w tym zakresie w jednej z przedstawionych wyżej form tj. udzielił odpowiedzi na piśmie wyjaśniając, że żądanych informacji nie posiada. Prokurator wskazał bowiem, że nie posiada rejestrów obejmujących takie informacje. Skarżący sformułował pytania dość ogólnie i nie wynikało z nich, że chce dokładnie wiedzieć, tj. ilu (jaka liczba) prokuratorów przeszło takie szkolenia (a tylko w takim przypadku Prokurator powinien udzielić informacji, ewentualnie rozważyć, czy żądanie nie dotyczy informacji przetworzonych). W związku z tym, że skarżący zadał ogólnie pytania dotyczące przeszkolenia (z zakresu alienacji rodzicielskiej) prokuratorów z niemal całego okręgu z. , z rozróżnieniem jedynie na ich właściwość ich miejscową i rzeczową (prokuratorzy poszczególnych prokuratur rejonowych oraz Prokuratury Okręgowej), uzasadnione było potraktowanie wniosku skarżącego jako żądanie zbiorczej informacji na ten temat tj. jako pytanie o rejestr, który przecież - co słusznie podnosi skarżący – powinien właściwy prokurator prokuratury okręgowej prowadzić stosownie do art. 134 ustawy - Prawo o prokuraturze. W związku z tym, że taki rejestr nie jest prowadzony, Prokurator właściwie załatwił wniosek w tej części wyjaśniając, że rejestru nie posiada. Natomiast odmienną kwestią jest prawidłowe działanie prokuratur rejonowych i okręgowej, w tym wykonywania nałożonych na nie ustawowo obowiązków, czy prowadzenia konkretnych spraw, co skarżący zarzuca Prokuratorowi w pozostałych pytaniach zawartych we wniosku z [...] lipca 2021r. Kwestie te nie są załatwiane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz na podstawie przepisów innych ustaw – Sąd również nie jest uprawniony przy rozpatrywaniu niniejszej skargi do oceny działań prokuratur okręgu z. . Wątpliwości związane z nimi (czy prokuratura działa prawidłowo, w tym zgodnie z przepisami kodeksu karnego czy ustawy prawo o prokuratorze) nie stanowią informacji publicznej, a więc nie są załatwiane w trybie u.d.i.p. W związku z tym Prokuratur Okręgowy nie miał obowiązku odpowiadania na te pytania (pkt 7, 8, 9, 12), a w konsekwencji nie można mu w tym zakresie zarzucić bezczynności w przedstawionym wyżej rozumieniu. Zdaniem Sądu, organ nie pozostawał bezczynny w części dotyczącej pytania zawartego w pkt 6 - skarżący nie wskazał okresu, którego dotyczyła żądana informacja, Prokurator nie mógł jej więc udzielić. Z przedstawionych przyczyn, Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna i oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.